"Bene" (Contén)

PERSOEIRO

Teólogo e filósofo francés. O seu sistema filosófico asemellábase ao panteísmo posterior; así mesmo, defendeu a inexistencia do inferno.

PERSOEIRO

Escultor e arquitecto lombardo. Centrou a súa actividade en Parma, onde esculpiu o Descendemento da Cruz da Catedral (1178), realizou a portada do baptisterio (1196) e, xunto cos seus discípulos, principiou a decoración do seu interior. Tamén realizou a fachada da Igrexa de Santo Andrés de Vercelli (1223). As súas composicións, dotadas de volume e dun sólido modelado, exerceron unha ampla influencia no nacemento do Gótico italiano.

PERSOEIRO

Xeneral norteamericano (1776). Distinguiuse na Guerra da Independencia dos EE UU (1775-1783). Participou no sitio de Quebec (1775), nas batallas de Ridgefield e de Saratoga (1777). Nomeado comandante de Filadelfia (1778), desertou e pasouse ao exército británico (1779), trasladándose a Inglaterra en 1780.

PERSOEIRO

Economista e político italiano. Emigrou a Bélxica, onde fundou a Sociedade Económica Belga. Escribiu Situazione economica del Belgio (Situación económica de Bélxica, 1843).

PERSOEIRO

Matemático e erudito ilustrado. Iniciou a súa formación científica e humanística en Toulouse e completouna en París, onde exerceu o cargo de secretario do embaixador de España. Foi director de Matemáticas na Academia de las Nobles Artes de San Fernando e redactor xefe do Mercurio Histórico y Político. Distinguiuse pola súa tarefa de difusión da cultura científica na Península Ibérica, onde as súas obras foron adoptadas como libros de texto polos colexios e polas universidades, especialmente os Elementos de matemáticas (10 volumes, 1772-1783) e os Principios de matemáticas (3 volumes, 1776). A súa independencia de criterio fixo que fose condenado pola Inquisición, que o acusou de ateísmo e de materialismo.

CIDADES

Cidade da chaira de Sharon, Israel, que constitúe un arrabaldo de Tel Aviv (130.500 h [1997]). A antiga Bene Beraq aparece mencionada na Biblia como centro dunha escola do Talmud.

PERSOEIRO

Escritor, dramaturgo e cineasta italiano. Actor e director teatral, realizou longametraxes onde quixo fundir o cine, o teatro e a ópera: Nostra signora dei turchi (A nosa señora dos turcos, 1968), Caprici (Caprichos, 1969), Don Giovanni (1970), Salomé (1972), Un amleto di meno (Un tráxico de menos, 1973).

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico húngaro, emigrado aos EE UU. As súas dúas grandes películas, de concepción bretchiana, son Death of a Salesman (A morte do vendedor, 1951), segundo a obra de Arthur Miller, e The Wild Man (O home salvaxe, 1953).

PERSOEIRO

Biólogo flamengo. Foi o primeiro en demostrar que o número de cromosomas das diferentes células dun organismo é constante e característico de cada especie, e que se reduce á metade nas células xerminais durante a meiose, restaurándose no cigoto, despois da fecundación.

PERSOEIRO

Poeta, narrador, dramaturgo, ensaísta e crítico. Compaxinou a creación literaria cunha ampla variedade de traballos de oficina. Entre 1938 e 1941 residiu case continuamente en Bos Aires. De volta a Montevideo (1945), colaborou en diversas publicacións periódicas, dirixiu a revista literaria Marginalia e codirixiu Número e, a partir de 1954, fíxose cargo da sección literaria de Marcha. Por motivos políticos abandonou o seu país en 1974 e viviu en Arxentina, Cuba, Perú e España. Entre a súa produción literaria destacan os poemarios Sólo mientras tanto (1950), Poemas de la oficina (1956), La casa y el ladrillo (1977), El olvido está lleno de memoria (1995); as novelas Quien de nosotros? (1953), La tregua (1960), Gracias por el fuego (1965), El cumpleaños de Juan Ángel (1971), Primavera con una esquina rota (1982), La borra del café (1992); os contos Esta mañana (1949),...

PERSOEIRO

Físico e matemático. Estableceu unha filosofía matemática da natureza fundamentada nas ideas de Arquímedes e atacou duramente a Física e a Cosmoloxía de Aristóteles. Estudiou a caída dos corpos. Foi seguidor de Copérnico e tivo influencia nos estudios de Galileo. O seu libro máis coñecido é Diversarum speculationum liber (Libro das especulacións diversas, 1585).

PERSOEIRO

Escultor e arquitecto italiano. Formouse co seu irmán maior Giuliano. Dedicouse preferentemente aos traballos en madeira e á escultura ornamental en mármore. En Florencia executou as obras máis representativas: San Xoán con putti (1476-1481), na porta da Sala dei Gigli no Palazzo della Signoria; o busto do comerciante Pietro Mellini e sobre todo o púlpito de Santa Croce (1472-1475), con cinco relevos sobre a vida de san Francisco. En 1489, seguindo directrices brunellescas, ideou o pazo que lle encomendou Filippo Strozzi en Florencia e, contra o 1490, construíu preto de Arezzo o pórtico de Santa María da Gracia.