"Gádor" (Contén)

Que ou quen afoga.

Colar curto que empregaban as mulleres a principios do s XVIII.

Que alonga.

Instrumento de laboratorio que consiste, esencialmente, nun tubo de vidro aguzado que se adapta ao colo dun balón e que se utiliza nas destilacións para facer pasar o destilado do refrixerante ao colector.

Peza que, colocada entre outras dúas ou nun extremo, serve para aumentar a lonxitude dun órgano, dun aparello ou dunha estrutura.

Que apaga.

Utensilio para apagar as luces.

Cada unha das pequenas pezas de madeira forradas que ten o piano, as cales, ao estaren en contacto coas cordas, non impiden a vibración, mentres os dedos, actuando enriba das teclas, ou ben do pedal xeral, non lles fan afastar da súa posición habitual.

Dispositivo que apaga o arco nun interruptor e onde se atopan ás veces os contactos auxiliares.

Que carga.

1. Persoa que se dedica a cargar mercadorías.

2. Persoa que embarca mercadorías en réxime de carga xeral para que sexan conducidas ao punto de destino. Este termo refírese, fundamentalmente, ao transporte terrestre fronte a fretador, que se reserva para o marítimo.

1. Instrumento ou instalación que serve para cargar.

2. Dispositivo das armas automáticas e semiautomáticas que contén os proxectís que se van metendo sucesivamente na cámara.

3. Culler coa que se introducía a pólvora nos canóns de artillería.

4. cargador de baterías

   Aparello que serve para cargar baterías de acumuladores mediante enerxía eléctrica da rede de corrente alterna. Está formado por un transformador e por un ou máis rectificadores. Adoitan ser automáticos, de xeito que regulan a tensión de saída e limitan a corrente de carga por debaixo do valor máximo permitido.

Soldado que introduce a carga nunha peza de artillería.

...

Que ou quen centrifuga.

centrífuga.

Aplícase á persoa ou cousa que descarga.

Instrumento de ferro, en forma de espiral, empregado para descargar as armas de fogo.

Aparato que desvía cara á terra as sobretensións que aparecen nas liñas e nas instalacións eléctricas, para que non se produzan avarías nas máquinas e nos aparellos eléctricos da instalación. O tipo que máis se emprega é o de resistencia variable. Consta de dous electrodos, un dos cales posúe uns discos cunha resistencia eléctrica que diminúe ao aumentar a tensión. Cando aparece unha sobretensión, salta o arco entre os electrodos e establécese un paso de corrente cara á terra. Para un valor de tensión próximo ao normal, esta corrente interrómpese.