"Leandro" (Contén)

PERSOEIRO

Músico de jazz coñecido co alcume de Gato. Intérprete do saxofón tenor, comezou imitando a John Coltrane e evolucionou cara a formas musicais propias nas que intentou a síntese do free jazz cos ritmos e as melodías latinoamericanas.

GALICIA

Narrador, dramaturgo e director teatral. Fillo do insigne Uxío Carré Aldao, entrou desde cativo en contacto co galeguismo rexionalista que se reunía na librería do seu pai. Espectador na presentación da Escola Rexional de Declamación, promovida na Coruña en 1903 polo actor Eduardo Sánchez Miño e o dramaturgo Galo Salinas, traballou desde moi novo en La Artística. Entre os anos 1911 e 1913 viviu no Porto, onde se familiarizou coa cultura portuguesa. Escribiu en El Eco Español, España y Portugal e incorporouse desde 1916 ao recente movemento das Irmandades da Fala. No período 1916-1936 foi notable o seu labor como ensaísta, gramático e animador da vida teatral. Colaborou en numerosas publicacións (nalgunhas asinou como Ramón Alvariño) como A Nosa Terra, Nós, El Pueblo Gallego, Suevia, El Nororeste, Rexurdimento, Céltiga, Boletín da Real Academia, ás que hai que engadir despois da guerra Lar,...

GALICIA

Político e sindicalista. Foi partidario da actuación política da Confederación Nacional del Trabajo (CNT) e un activo defensor en solitario do Estatuto de Autonomía no sindicalismo. Tralo seu abandono da CNT ingresou en 1934 no Partido Sindicalista e un ano máis tarde afiliouse ao Partido Galeguista. Foi colaborador de Solidaridad Obrera, voceiro da Confederación Rexional Galega (CRG), Trabajo e A Nosa Terra, co alcuño de Fausto Brand. Faleceu a consecuencia da represión desatada polo golpe militar de xullo de 1936.

PERSOEIRO

Dramaturgo, fillo de Nicolás Fernández de Moratín. De formación autodidacta, foi secretario de Francisco Cabarrús en Francia e protexido de Manuel Godoy, a quen lle presentou diversos proxectos relativos á necesidade de promover o ensino teatral e a constitución dun Teatro Nacional. Representante do neoclasicismo español, da súa produción destaca La derrota de los pedantes (1789), El viejo y la niña (1790), La comedia nueva o El café (1792), El barón (1803), La mojigata (1804) e El sí de las niñas (1806), textos en que propón unha fonda renovación das estruturas sociais dun país dominado pola forza e o peso da tradición e o inmobilismo. Tradutor de Shakespeare e Molière, tamén escribiu diversos tratados teóricos, como o seu estudo Los orígenes del teatro español, publicado en 1883.

GALICIA

Debuxante e ilustrador. Coñecido como Leandro, foi colaborador das revistas Aturuxo e O Badueiro, e editou diversos cómics no semanario XO! Ademais da súa actividade como profesor de debuxo, realizou as ilustracións do libro História da Galiza em banda desenhada (1995), de Gonçalo Grandal Crespo.

PERSOEIRO

Arcebispo de Sevilla. Era o máis vello dos seus irmáns, santo Isidoro, san Fulxencio e santa Florentina. Nomeado arcebispo de Sevilla, converteu ao catolicismo a Hermenexildo, fillo do Rei Leovixildo e gobernador da Bética. Exiliouse a Constantinopla onde se enfrontou aos arianos. Á súa volta conseguiu que o Rei Recaredo abxurase do arianismo no III Concilio de Toledo (589) e acadou a unidade relixiosa do Reino Visigodo. Na iconografía viste ornamentos pontificais, co báculo e a mitra, e leva como atributos a pluma e o libro, por ser doutor da Igrexa, e un triángulo, pola súa defensa da Trindade. O Misal Romano de Galicia aínda mantén a antiga data do 13 de novembro, aínda que a reforma do calendario de 1969 trasladou a súa festividade ao 27 de febreiro.

PERSOEIRO

Actor. Participou na creación da compañía Troula e traballou nos espectáculos O velorio (1978), Pedro Madruga (1980) e Tres (1981).

GALICIA

Xornalista. Coñecido como Quelen, foi director de prensa, publicacións e protocolo da Autoridade Portuaria da Coruña, traballou en El Ideal Gallego e foi xefe do Gabinete de Prensa do Concello da Coruña e do da Consellería de Relacións Parlamentarias, ademais de presidente da Asociación da Prensa da Coruña. Colaborador da revista Orientación Económica y Financiera, publicou Sada en Venezuela (1981) e participou en De profesión, periodista (2002), en homenaxe a Diego Bernal. Recibiu a Medalla ao Mérito Turístico, a Medalla de Ouro de Sada e a Medalla de Bronce de Galicia (2004).

GALICIA

Xornalista e político, fillo de Leandro María Ramón Pita Sánchez-Boado. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela, foi o impulsor do cooperativismo e presidente da Federación Agraria de Ortigueira e da Asociación Provincial de Gandeiros da Coruña. Dirixiu o xornal El Orzán (1924-1926) e foi redactor de El Liberal. Foi deputado pola Coruña pola Federación Republicana Gallega (1931) e polo Partido Republicano Radical (1933). Nomeado ministro da Mariña (1933), de Estado (1933-1934) e ministro sen carteira (1934-1935), foi embaixador na Santa Sé. Co estalido da Guerra Civil, exiliouse en Portugal e Arxentina. Colaborou en diversas publicacións, como La Nación, La Capital, La Prensa, El Mundo e El Eco de Galicia, e escribiu para a colección Lar a novela O anarquista (1924), onde critica os abusos do caciquismo e as desigualdades sociais. Foi académico correspondente da Real Academia Galega.

GALICIA

Xurista, pai de Leandro Pita Romero. Foi o fundador, principal promotor e presidente da Federación Agraria de Ortigueira (1920-1926). Contribuíu a divulgar a obra socio-educativa das Sociedades Gallegas de Instrución establecidas en América e fundou e presidiu a Agrupación Cultural de Ortigueira (1916). Publicou El batallón literario (1895) e La voz de la Raza. Idearium de un aldeano (1919). Foi membro correspondente da Real Academia Galega.

GALICIA

Historiador da arte. Ingresou na academia militar de Ávila e prestou servizos no corpo de intendencia. Establecido en València (1925), estudou a iconografía e a pintura medieval valenciana. Escribiu a serie La pintura medieval valenciana.

GALICIA

Mariño e erudito. En 1861 encargáronlle a formación da Academia de Administración da Mariña en Ferrol. Ocupou, entre outros cargos, os de ordenador do Arsenal de Ferrol, intendente de Ferrol e intendente xeral do ministerio da Mariña. Das súas obras destacan Estudios sobre la época céltica en Galicia (1867), Tratado de economía política (1870), Estudios sobre Galicia (1888), La cuestión obrera en Galicia (1893) e Efemérides ferrolanas: apuntes para la historia de Ferrol y sus cercanías (1904).