"Māra" (Contén)

1. Relativo ou pertencente aos aimarás ou á súa lingua.

2. Individuo do grupo étnico aimará.

3. Grupo étnico que habita unha gran parte da cunca do lago Titicaca, entre Bolivia e o Perú. A poboación total aimará é aproximadamente dunhas 600.000 persoas, a maioría dos habitantes do territorio boliviano. Durante a dominación española a zona foi incluída no Vicerreinado do Perú (1542). Naquel período, os aimarás foron intensivamente aculturados, sobre todo na súa cultura material e na súa organización relixiosa. Actualmente están integrados nas culturas nacionais boliviana e peruana. Dedícanse fundamentalmente á agricultura, á pesca e á caza.

4. Familia de linguas indíxenas de América do Sur, destacada dentro dunha das pólas do amerindio, a andino-ecuatorial, que hoxe fala menos dun millón de falantes distribuídos no territorio de Bolivia, departamentos de La Paz e de Oruro, e nalgunhas zonas do Perú, departamentos de Uno e de Lima. Dos tempos da conquista ata hoxe, esta familia de linguas retrocedeu moito, non só fronte ao castelán senón tamén fronte ao quetchua.

PERSOEIRO

Pintora brasileira. Autora dunha obra de inspiración folclórica e surrealista. Foi discípula de Fernand Léger.

1. Que pertence á familia das amarantáceas.

2. Planta da familia das amarantáceas.

3. Familia de herbáceas da orde asparagais, integrada por uns 65 xéneros que compoñen unhas 900 especies de plantas herbáceas e arbustivas, de distribución cosmopolita, especialmente, tropical e subtropical. Moitas cultívanse como plantas ornamentais e, nalgúns casos, como vexetais e herbas para cociñar. Pertencen a esta familia os narcisos, as cebolas das gaivotas e o xénero Leucojum.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Antas de Ulla baixo a advocación de san Fiz.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Antas de Ulla baixo a advocación de san Martiño.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Maside baixo a advocación de santa María.

PERSOEIRO

Arquitecto portugués. Autor do Santuario do Bom Jesús do Monte, preto de Braga.

1. Relativo ou pertencente ao amaranto.

2. 1. Inmarcescente, coma o amaranto.

   2. Inmortal, que non morre endexamais.

3. De cor púrpura.

1. Flor imaxinaria da que se supón que non murchaba endexamais.

2. beldro.

3. Colorante sintético do grupo dos monoazoicos. Pos de cor vermella pardosa, solubles en auga. Emprégase para tinguir a la e a seda, na fotografía para a cor, e na industria alimentaria naqueles produtos nos que está autorizado.

CIDADES

Cidade de Myanmar (Birmania), na división de Mandalay, nas marxes do Irawadi, fundada en 1783. Antiga capital do país ata 1856, cando o goberno foi trasladado a Mandalay. Conserva restos da cidadela e dalgúns edificios importantes.

PERSOEIRO

Lexicógrafo, poeta e estadista hindú. Escribiu un léxico versificado moi importante para o estudo do sánscrito.

LOCALIDADES

Localidade arqueolóxica do estado de Andra Pradesh, India, nas marxes do río Krishna. Foi o centro da civilización budista dos āndhra (dende o s II a C ata o fin da dinastía gupta, no 320 d C). As ruínas do santuario foron descubertas por arqueólogos ingleses a mediados do s XIX. O monumento máis importante é a gran stūpa, que segue o modelo dos sānchi, e está recuberta de ricos revestimentos esculpidos. As esculturas, dun naturalismo profundo e luxuriante (Triunfo de Buda sobre o elefante Nālagiri), son da época do seu apoxeo (150-320 d C).