"Mau" (Contén)

1. Relativo ou pertencente ás linguas do grupo adamaua-ubanguiano.

2. Grupo de linguas da familia níxero-congolesa. É coñecido tamén como adamaua-oriental. Non é doado establecer unha clasificación definitiva malia que o sistema de sufixos do subgrupo adamaua e de prefixos do subgrupo ubanguiano semellan probar o parentesco cos outros grupos da póla.

PERSOEIRO

Economista e enxeñeiro francés. Dende 1954 foi director de investigación do Centre National de la Recherche Scientifique. Economista liberal, contribuíu ao desenvolvemento da economía matemática nos campos do equilibrio económico xeral e na teoría do capital. No 1988 outorgóuselle o Premio Nobel de Economía polos seus traballos pioneiros sobre teoría dos mercados e utilización eficiente dos recursos.

1. Relativo ou pertencente á amaurose.

2. Que padece amaurose.

PERSOEIRO

Trobador. Viviu na corte de Roger II Talhafer, onde cortexou á súa muller, polo que tivo que refuxiarse na corte de Guillerme de Montpellier. Axústase aos tópicos trobadorescos empregando os temas do soño, a loanza á dama e a humildade do poeta. Cultivou tamén os salutz, epístolas amorosas en verso.

PERSOEIRO

Poeta, novelista e crítico literario. Estaba moi influído polo Modernismo; entre as súas obras cómpre destacar o libro de poesía Mitos (1929) e a novela Los terribles amores de Agliverto y Celedonia (1931).

PERSOEIRO

Escritor e xornalista inglés, fillo de lord Revelstoke. Estudiou en Eton e no Trinity College. Ingresou no corpo diplomático (1898). Escribiu poesía, novela, ensaio e crítica. Foi un narrador sensible e suxerinte a través de episodios sinxelos. Entre as súas obras como novelista destacan: Passign by (Aves de paso, 1921), Daphne adeane (1926), Comfortless memory (Recordos inquedantes, 1928) e The lonely lady of Dulwich (A solitaria señora de Dulwich, 1934).

PERSOEIRO

Escritor e político francés. Individualista refinado, interesado polo subsconsciente e o instinto, integrada polas novelas Culte du moi (Culto do eu): Sous l’oeil des Barbares (Baixo a mirada dos bárbaros, 1888), Un homme libre (Un home libre, 1889) e Le jardin de Bèrenice (O xardín de Bèrenice, 1891). Fundou en 1894 o xornal nacionalista La Cocarde. Participou nas loitas políticas da época; elixido deputado por París (1906), evoluíu cara a un nacionalismo sentimental. Publicou a triloxía Le Roman de l’energie nationale (A novela da enerxía nacional): Les déracinés (Os desterrados, 1897); L’appel au soldat (A chamada ao soldado, 1900); Leurs figures (As súas figuras, 1902). Outras obras da súa autoría son: Au service de l’Allemagne (Ó servizo de Alemaña, 1905), Colette Baudoche (1909) e La colline inspirée (O outeiro inspirado, 1913). Sobre a Primeira Guerra Mundial publicou...

PERSOEIRO

Escritor francés. Nas súas novelas móstrase observador atento, cun gran sentido da ironía. Entre as súas obras destacan: Jérôme, 60° latitude Nord (Jérôme, 60° latitude Norte, Premio Goncourt 1927), e Le voyage de Jérôme aux États Units (A viaxe de Jérôme aos Estados Unidos, 1953).

PERSOEIRO

Aviador francés. Xuntamente con Dieudonné Costes fixo a primeira conexión aérea París-Nova York, os días 1 e 2 de setembro de 1930.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Granada, Andalucía, drenado polos ríos Guardal e Cúllar (2.507 h [1996]). Situado na Hoya de Baza, a súa economía é fundamentalmente agrícola, destacando os cultivos de cereais, patacas e remolacha. Posúe minas de xofre e fábricas de fariña.

PERSOEIRO

Bailarín e coreógrafo coñecido co nome de Maurice Béjart. Foi director dos Ballets de l’Etoile (1954-1957), posteriormente nomeados Ballete Théâtre de Maurice Béjart (1957-1959) e Ballets du XXème Siècle (1959) e do Théâtre Royal de la Monnaie, de Bruxelas (1960). En 1970 fundou en Bruxelas a escola Mudra de danza e acción corporal. En 1987 creou e dirixiu o Béjar Ballet Lausanne.

PERSOEIRO

Novelista, ensaísta e crítico literario. É autor de novelas como Aminadab (1942), Le Très-Haut (O altísimo, 1948), Le dernier homme (O derradeiro home, 1957); de obras de crítica literaria e ensaios: Comment la littérature est-elle possible? (Como é posible a literatura?, 1942), La part du feu (A parte do lume, 1949), L’espace littéraire (O espazo literario, 1955), Le livre à venir (O libro que vén 1959), L’entretien infini (O entretemento infinito, 1969), L’amitié (A amizade, 1971), L’écriture du désastre (A escrita do desastre, 1980) e Critique de la critique (Crítica da crítica, 1984), entre outras.

PERSOEIRO

Antropólogo social. Formouse en Francia e no Reino Unido, onde se doutorou na Universidade de Cambridge. Foi profesor de Antropoloxía nas universidades de Berkeley, Göteborg e na London Scholl of Economics. A súa obra caracterízase por ser unha síntese entre a Antropoloxía marxista francesa e a funcionalista británica. Realizou traballos de campo en Madagascar entre 1964 e 1966, e de novo en 1971, onde se interesou pola relación entre os modos de produción e as estruturas de parentesco. Publicou, entre outras obras, Placing the dead: tombs, ancestral villages and kinship organization in Madagascar (Clasificación da morte: tumbas, vilas ancestrais e organización de parentesco en Madagascar, 1971), Marxism and anthropology: the history of a relationship (Marxismo e antropoloxía: a historia do parentesco, 1983), Ritual, history and power (Ritual, historia e poder, 1989) e How we think they think: anthropological approaches to cognition, memory, and literacy...

PERSOEIRO

Filósofo. Licenciado en Letras e Dereito pola Universidade de Dijon. Ensinou Filosofía en Lille (1895) e dende 1896 en Aix-en-Provence. A noción de acción, tomada metafisicamente, impúxose como un principio suprafenomenal que reúne as características de eficacia e de finalidade, definida por iso como creación; engloba as dicotomías de pensamento e de realidade, todo constituído nun nexo de unión, sendo incluso a entrada e a afirmación da vida espiritual. A partir desta reflexión que fai comprensible a multiplicidade e a necesaria xerarquización, a filosofía convértese nunha filosofía da contemplación, na que Deus é a significación máis elevada. É autor de L’Action, essai d’une critique de la vie et d’une science de la pratique (A acción, ensaio dunha crítica da vida e dunha ciencia da práctica, 1893), La pensée (O pensamento, 1934), L’Être et les êtres (O Ser e os seres, 1935), L’action (A acción, 1936-1937) e La philosophie et l’esprit chrétien...

PERSOEIRO

Escritor austríaco. Librepensador e racionalista, é autor de traxedias como Erwine Steinheim (1780) e dunha parodia da Eneida na que satiriza a Igrexa.

PERSOEIRO

Rei da Mauritania oriental (118-81 a C). Sogro de Iugurta, este ao principio axudoulle contra os romanos (108-107), pero despois entregoullo a Sila.

PUBLICACIÓNS

Publicación bilingüe que apareceu no ano 1904 en Negreira. Estaba subtitulada como “Órgano de la Sociedad y de la Cámara Agrícola Negreiresa”. Tiña periodicidade mensual.