"Nau" (Contén)

PERSOEIRO

Estadista alemán. Estudiou Leis e Economía. Importante home de negocios, foi burgomestre de Colonia (1917-1933). Durante a República de Weimar, foi representante do Centro, partido católico, na Dieta Provincial Renana e no Consello de Estado prusiano, do que foi Presidente (1920-1923). Destituído polos nazis e exiliado a Rhöndorf (1933-1935), no 1944 foi enviado a un campo de concentración. Os norteamericanos restituírono como burgomestre de Colonia (1945), sendo logo destituído polos británicos. Cofundou a Unión Demócrata Cristiá (CDU) que presidiu ate 1966, e dirixiu o Consello Parlamentario Constituínte creado polos aliados (1948). Nos anos 1949, 1953, 1957 e 1961 foi elixido chanceler; período no cal tamén tivo exercido como Ministro de Asuntos Exteriores (1951-1955). Foi substituído na Chancelería por Erhard (1963). Partidario do retorno ao liberalismo económico e da adhesión ao bloque occidental, conseguiu axuda económica a través do plan Marshall. Acadou a adhesión da República Federal...

PERSOEIRO

Abade de Poblet (1196-1198); foi tamén Abade Xeral do Císter. No 1204 o Papa Inocencio III nomeouno legado pontificio para reprimir a herexía albixense. Nomeado Arcebispo de Narbona (1212), el mesmo erixiuse en duque da cidade e enfrontouse contra as tropas de Montfort, a quen excomungara. Tomou parte na Batalla de las Navas de Tolosa (1212).

XACEMENTOS

Xacemento arqueolóxico do Turkmenistán escavado dende 1904 por Pumpelly; serviu de base á teoría do oasis ou desecación para explicar a orixe da produción dos alimentos. Segundo esta teoría, por consecuencia do clima seco xeneralizado, os cazadores-recadadores víronse obrigados a reunirse arredor dos oasis e conquistar novos medios de subsistencia a través da domesticación das plantas e dos animais.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico francés. Realizou La vitoire en chantant (1976), que obtivo o Oscar ao mellor filme estranxeiro. Comezou unha insólita traxectoria internacional con La guerre du feu (1981), Le nom de la rose (1986) -adaptación da novela de Umberto Eco-, L´ours (1988), L´amant (1991) a partir da novela homónima de Marguerite Duras, e Wings of Courage (1995).

GOLFOS

Golfo de Grecia, ao L do Peloponeso, ocupado por pequenas illas como a de Spetsai na entrada.

1. Cada un dos cincuenta e cinco compañeiros de Xasón que, embarcados na nave Argos, participaron na procura do vélaro de ouro. Os de máis sona foron Heracles (o Hércules romano), Anceo e Orfeo. Os argonautas embarcaron en Tesalia e, despois de pasar moitos apuros, arribaron á Cólquide, onde, en poder do Rei, quedaba o vélaro. A lenda, en parte anterior á Odisea, orixinou un ciclo literario. Co título de Os Argonautas, Apolonio de Rodas escribiu no s III a C un poema épico moi erudito que narraba esta expedición.

2. Tipo de embarcación de regatas de 3,80 m de eslora.

PERSOEIRO

Eclesiástico. O seu nome, como o das súas irmás Agnès de Saint-Paul e Angélique-Marie de Sainte-Madeleine, abadesas do mosteiro de Port-Royal, vai ligado ao Xansenismo. As súas obras De la fréquente communion (Da frecuente comuñón, 1643) e Lettres à une personne de condition (Cartas a unha persoa de condición, 1655) valéronlle a expulsión da Universidade de París. Escribiu coa colaboración de Lancelot unha Grammaire générale et raissonnée (Gramática xeral e razoada, 1690) e dous anos despois, coa de Nicole, Logique de Port-Royal (Lóxica de Port-Royal). No ano 1667 publicou tamén uns Nouveaux éléments de géometrie (Novos elementos de xeometría). Cando o Xansenismo foi condenado por Alexandre VIII (1690), fuxiu a Holanda.

PERSOEIRO

Trobador provenzal activo entre 1220-1253. Durante moito tempo pensouse que era de orixe catalana, pero logo se demostrou que este dato non era certo; de feito, a liñaxe dos Catalan estaba moi estendida no Reino de Tolouse. A súa biografía constrúese, sobre todo, a partir das súas composicións. Así, pódese admitir que entre 1220 e 1245 frecuentou a corte do conde provenzal Berenguer IV, xa que en catro das súas cinco cançós fai referencia a Beatriz de Savoia, muller coa que casou o conde en 1219 ou 1220. Tamén se corrobora esta estadía nunha tenzón, así como nunha doazón feita polo conde na corte de Aix en 1241, na que o trobador asina como testemuña. Entre a produción literaria de Afonso X conservada no Cancioneiro da Biblioteca Nacional, atópase unha tenzón bilingüe (“Sénher, ara ie·us vein quer[er]”) entre o Rei e un tal Arnaldo -que a crítica identifica co trobador provenzal- na que, como é preceptivo neste tipo de composicións, se establece un diálogo entre os dous...

PERSOEIRO

Trobador provenzal. Foi a figura máis representativa do trobar rico. As súas singularidades expresivas acadaron a miúdo unha rara beleza. Está considerado como o creador da sextina, combinación estrófica usada desde Dante a Ezra Pound.