"OMPI" (Contén)

PERSOEIRO

Editor e dramaturgo italiano. A temática do seu teatro é a angustia existencial. Publicou as pezas: Paura di me (Medo de min, 1951) e Lamento d´Orfeo (Lamento de Orfeo, 1961). Fundou a editorial Bompiani (1929).

CIDADES

Cidade do departamento de Oise, na Picardie, Francia, na confluencia dos ríos Oise e Aisne (41.896 h [1990]). O sector industrial constitúe a base da súa economía, e caracterízase, fundamentalmente, polas industrias químicas, alimentarias e mecánicas. Entre os seus monumentos, sobresaen o castelo (s XVIII) e a casa do concello. Foi fundada polos romanos co nome de Compendium. Ao final da Primeira Guerra Mundial, foi asinado nesta cidade o primeiro armisticio de Compiègne (11 de novembro de 1918), e durante a Segunda Guerra Mundial, Alemaña obrigou o goberno do mariscal Pétain a asinar o segundo armisticio de Compiègne (22 de xuño de 1940), polo que Francia cedía as dúas terceiras partes do seu territorio.

1. Acción e efecto de compilar.

2. Obra que resulta da selección e ordenación de diversos textos, en función do criterio escollido polo autor, como, por exemplo, os refraneiros, romanceiros, cancioneiros, etc. Pode incluír escritos íntegros ou fragmentarios. Reciben igualmente este nome as obras eruditas que agrupan e sintetizan obras anteriores.

3. Colección de leis, doutras disposicións normativas e, ás veces, de costumes, catalogadas cronoloxicamente ou por materias, que se transforma nunha orde xurídica con capacidade para obrigar no momento en que a promulga oficialmente o poder lexislativo. En caso contrario, constitúe unha simple colección privada na que as disposicións contidas teñen capacidade de seu para producir obrigas segundo o seu rango xurídico e o seu ámbito de aplicación. A tradición das compilacións é moi antiga e desenvolveuse extraordinariamente no mundo romano, en especial con Xustiniano, quen realizou unha codificación das normas do Dereito Romano entre os anos 529 e 534, co título de Codex Repetitae Praelectionis. Esta técnica lexislativa adoptouna o ordenamento xurídico español para recoller e sistematizar as normas de dereito propias das comunidades autónomas nas que o Código Civil constitúe unha fonte supletoria.

1. Que ou quen compila.

2. 1. Programa de ordenador que traduce C, BASIC, Pascal ou unha linguaxe de programación similar de alto nivel a linguaxe máquina. O programa en linguaxe de alto nivel alimentado no ordenador chámase programa fonte; o programa en linguaxe máquina xerado é o programa obxecto. Os compiladores contrastan cos intérpretes, que almacenan o código fonte e o executan instrución a instrución sen producir nunca un programa obxecto. A gran vantaxe dun compilador é que un programa obxecto pode ser executado en calquera ordenador axeitado, tanto se está instalado o compilador como se non. Ademais, o código compilado execútase de 10 a 1.000 veces máis rápido ca o código interpretado. Non obstante , os intérpretes fan que sexa máis fácil examinar e modificar o programa mentres se executa. Ademais, moitos intérpretes poden almacenar o código fonte dunha forma compacta que ocupa moito menos espazo que un programa obxecto. Tradicionalmente, C, Pascal e FORTRAN están sempre compilados; Prolog...

   2. compilador incremental

      Compilador que traduce a linguaxe máquina as liñas dun programa a medida que se introducen no ordenador, en lugar de compilar o programa completo dunha vez. A finalidade é evitar que o programador teña que esperar moito tempo a que se compile o programa completo cando estea terminado.

1. Reunir nun só volume textos ou obras con certa afinidade.

2. Traducir unha linguaxe de programación a linguaxe máquina para que un ordenador poida executar as instrucións axeitadamente.

1. Que amosa complicidade.

2. 1. Persoa que auxilia o delito que van perpetrar outros, aos que axuda con actos de preparación ou simultáneos, pero sen tomar parte directa nin necesaria na execución do mesmo.

   2. Quen participa nalgunha cousa sen actuar directamente.

1. de corromper ou corromperse.

2. Que non se axusta aos principios da legalidade.

3. Que é inmoral e deshonesto.

1. Que se desvela do sono.

2. Relativo ou pertencente á fase final do sono.

PERSOEIRO

Rei de Roma (715-673 a C). Segundo a tradición, sucedeu a Rómulo por designación do Senado. Atribuíronselle todas as institucións relixiosas de Roma e a fixación das normas do dereito sagrado e do calendario, que distingue entre días fastos e nefastos.

PERSOEIRO

Político francés. Ao servizo do goberno francés no exilio do xeneral Charles de Gaulle, foi funcionario do Consello do Estado (1946-1954) e director xeral da banca Rothschild (1956-1958). Despois de ser xefe do gabinete do presidente De Gaulle (1958-1959), volveu ao seu cargo na banca. Foi primeiro ministro (1962-1968) e, ao retirarse De Gaulle, presidente da república (1969-1974).

1. Relativo ou pertencente aos pompílidos.

2. Insecto da familia dos pompílidos.

3. Familia de insectos, da orde dos himenópteros, que miden entre 5 e 50 mm e son de cor variable con reflexos metálicos. Cazan arañas de gran tamaño, que utilizan como nutriente das larvas.