"Sena" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 66.
-
DEPARTAMENTOS
Departamento da Illa de Francia (rexión de París), Francia (176 km2; 1.405.280 h [estim 1995]). A capital é Nanterre.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Subtitulada como “Publicación del Magisterio”, editouse en Lugo no ano 1870. Contiña información de carácter educativo.
-
-
Depósito de armas e municións.
-
Establecemento marítimo militar, situado nun porto, que consta de estaleiros, talleres e almacéns nos que se constrúen, reparan e equipan barcos de guerra, así como os seus aparellos, provisións e armamento. Está instalado en posicións estratéxicas e normalmente forma parte dunha base naval.
-
Conxunto numeroso de cousas.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
O arsenal militar de Ferrol pódese considerar o núcleo fundacional da cidade porque a súa edificación supuxo movementos migratorios considerables. Sede da Mariña española, naceu en tempos de Filipe V (1726). O monarca tiña o obxectivo de crear uns estaleiros estatais para a construción dos buques da armada. No ano 1728 construíuse o primeiro estaleiro na enseada da Graña, trasladado despois ata a enseada do Esteiro. Durante o reinado de Fernando VI desenvolveuse unha forte expansión do sector naval propiciada polo ministerio do marqués da Ensenada, quen no ano 1748 presentou ao monarca a Representación, onde daba conta da urxente necesidade de crear en España unha infraestrutura básica de arsenais para poder soster unha guerra defensiva tanto nos territorios peninsulares como nos americanos. O 11 de xullo de 1747 o marqués da Ensenada ordenou que se crease en Ferrol un arsenal con capacidade para albergar sesenta navíos de liña e con chanzos para a construción naval. Proxectáronse...
-
VER O DETALLE DO TERMO
Hidruro de arsénico que se obtén pola acción da auga sobre o arseniuro cálcico.
-
RIOS
Río afluente pola dereita do Ulla, no que desemboca á altura do encoro de Portodemouros. Nace co nome de Rego Ponticela da confluencia na parroquia de Liñares (concello de Santiso) dos regos de Fontesagrada e de Cabazás. Logo dun percorrido de dirección N-SO, concordante coa tectónica, desemboca no lugar de Buxel de Abaixo, na parroquia de Ribadulla, do concello de Santiso.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Boletín dirixido aos centros estatais de ensino primario, que apareceu posiblemente no ano 1954 na cidade da Coruña. Utilizaba a lingua castelá e non tivo unha periodicidade regular; normalmente editábase un número ao comezo do curso escolar e outro ao final. Entre as seccións figuraban títulos como “Sección oficial”, “Exposiciones y concursos”, “Ponencias” ou “Cáritas escolares”. Presentaba datos estatísticos, un almanaque escolar, comentarios, informes de inspección, etc. A sección “Cáritas escolares” ofrecía unha visión do maxisterio dende unha óptica relixioso-caritativa.
-
PUBLICACIÓNS
Publicación que apareceu o 15 de xaneiro do 1899 en Ourense e que cesou o 15 de decembro dese mesmo ano. Dirixida por Xosé Álvarez y Álvarez, como redactores figuraban Emilio Amor Rolán e Pío Ramón Ogea, e entre os colaboradores Salvador Padilla, Xoán Rodríguez Quesada, Xosé Fernández López, Pilar Pereira, Marcial Quesada, etc. As súas seccións eran: “Sección pedagógica” (unha tribuna libre para os mestres), “Sección de noticias”, “Quejas y reclamaciones”, “Sección legislativa” (disposicións oficiais), “Sección científico-recreativa” e “Correspondencia particular”. A periodicidade era mensual, entregábase os días 15 de cada mes. A temática era a propia dunha publicación profesional na que se combinan artigos científicos con colaboracións literarias; ás veces, recollía tamén artigos doutras revistas pedagóxicas do Estado. A publicación foi fundada pola Asociación Provincial de Primera Enseñanza e figuraba como director o secretario da Asociación. Dende xaneiro de 1900 a liña desta revista...
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Órgano oficial da ILE (Institución Libre de Enseñanza) que saíu á luz o 7 de marzo de 1877, con catro páxinas a dúas columnas. Despois dalgúns cambios, en 1893 adquiriu o formato definitivo de 32 páxinas e periodicidade mensual. O artigo 15 dos Estatutos serve de introdución a todos os boletíns, onde indica os principios ideolóxicos da publicación. O primeiro director foi Francisco Giner de los Ríos (1877-1881), a quen sucederon Joaquín Costa (1881-1884), José de Caso (1884-1904), Ricardo Rubio (1904-1910), Adolfo Posada (1910-1917), outra vez Rubio (1917-1926), continuando posiblemente ata 1934, ano no que parece ser que se fixo cargo Ontañón. Ata 1889 constaba de trece seccións que se reduciron a tres: Pedagoxía, Enciclopedia e Institución. A sección máis favorecida por firmas relevantes foi a de Pedagoxía, na que tiveron cabida as novas correntes pedagóxicas. Destaca o gran número de colaboradores estranxeiros defensores da nova pedagoxía, Claparède, Coussinet, Decroly, Dewey,...
-
PUBLICACIÓNS
Publicación aparecida probablemente no ano 1958 na Coruña. De periodicidade irregular, editábase en castelán. Constaba das seccións tituladas “Vida Profesional”, “Noticiario Escolar”, “Sección Legislativa” e outras. Desenvolve información referida a certificados de estudios primarios, calendario do curso escolar, entre outros temas.
VER O DETALLE DO TERMO -
LAGOS
Lago de orixe volcánica do Lacio, Italia (114,5 Km2). Na súa ribeira atópanse as localidades de Bolsena, Marta e Capodimonte.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Gran duque de Saxonia-Weimar-Eisenach, fillo do duque Ernesto Augusto II e de Ana Amalia de Brunswick, rexente do ducado logo da morte do duque en 1758. Gobernou persoalmente desde 1775 e converteu a corte de Weimar no primeiro centro intelectual de Alemaña, con colaboradores como Goethe e Herder; ao mesmo tempo, promocionou a Universidade de Jena, onde ensinaron Schiller, Schelling e Hegel. Foi un dos líderes do Fürstenbund, ou Liga dos Príncipes, establecida por Federico II de Prusia para facer fronte a Xosé II. Participou co exército prusiano na guerra contra a República Francesa. Non obstante , unha vez que as tropas de Napoleón conquistaron Weimar, uniuse á Confederación do Rin, formada por todos os estados xermánicos baixo protección de Napoleón en 1806. Pola contra, en 1813 integrou no exército que se sublevara en Prusia contra a ocupación napoleónica. Polo Congreso de Viena (1814-1815), logrou a ampliación do seu estado e o título de gran duque. No ano 1816 concedeu a primeira constitución...
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Escola fundada en Ribadeo polo Rei Carlos III no 1774, recoñecida no 1775 e pechada no 1776, tiña como obxectivo ensinar o oficio de tecer. O seu primeiro e único director foi Joaquín Céster, anteriormente director das Reales Fábricas de Talavera. Todos os alumnos tiñan ademais a posibilidade de fiar na súa propia casa, polo que estas institucións se comprometían a proporcionarlles todo o necesario para desenvolver esa actividade.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Censo demográfico e fiscal elaborado entre 1750 e 1754 nos reinos peninsulares da coroa de Castela, entre eles o de Galicia, por un decreto do Rei Fernando VI a instancias de Zenón de Somodevilla y Bengoechea, Marqués de la Ensenada, secretario de Facenda, Guerra, Mariña, Indias e Estado, e gobernador do Consello de Castela. O catastro tiña como base unha enquisa constituída por 40 preguntas relativas á poboación, ás propiedades e ás actividades económicas de cada unha das parroquias. Este cuestionario (interrogatorio) debía ser respondido en primeira instancia polo párroco, o alcalde, os rexedores da xurisdición e dous veciños elixidos por eles. Os responsables da recolección dos datos eran funcionarios (xustizas e intendentes) nomeados para a ocasión, acompañados de escribáns, agrimensores, taxadores e os peritos que fosen precisos. Ademais, cada veciño debía declarar os seus datos particulares: nome e apelidos, profesión, condición social, familia, fontes de ingresos e propiedades. Constitúe...
-
CIDADES
Cidade da provincia de Forlì na Emilia-Romagna, Italia, situada á beira do río Savio (89.393 h [1997]). É un destacado núcleo industrial. Municipio romano (Caesena), estivo baixo dominio bizantino. Incorporada ás posesións da Igrexa no s X, converteuse en cidade libre no s XI. En 1379 pasou ao poder dos Malatesta. Novamente, formou parte dos Estados Pontificios dende 1466 ata 1859.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Asociación patronal fundada en 1977 que representa a maior parte do sector educativo privado de España dos niveis non universitarios. Está integrada por asociacións e federacións que, á súa vez, están constituídas por uns 5.000 centros, a maioría non confesionais, de distintos niveis e modalidades. Conta con federacións e asociacións espalladas por todas as provincias e existe unha representación autonómica das mesmas. Forma docentes e directivos, especialmente a través do Instituto de Técnicas Educativas (ITE), e publica a revista mensual Actualidad Docente (cun suplemento de información europea, Actualidad Europea), ademais de libros e documentos. Tamén integra as seguintes asociacións e federacións sectoriais: Asociación Estatal de Centros de Enseñanzas Musicales (AECAM), Federación de Escuelas de Música y Centros no reglados de Enseñanzas Musicales del Estado Español (FEM), Asociación Nacional de Escuelas de Turismo (ANESTUR), Asociación Nacional de Centros de Peluquería...
-
-
Sinal que se lle dá a unha persoa para que, nun momento determinado, sexa recoñecida ou lle sexa concedido algo.
-
Sinal que se lle pon a algo para diferencialo doutras cousas, en especial fai referencia á segunda marca que se pon nun artigo comercial para distinguilo dos produtos que unicamente levan a primeira.
-
-
Palabra que serve como medio de identificación dunha sentinela ou da tropa que se achega.
-
Parte final dos toques da corneta ou trompeta regulamentarios, especial de cada rexemento.
-
-
Secuencia secreta de caracteres que se require para utilizar un sistema informático, unha aplicación ou un documento determinado, que impide o acceso de persoas non autorizadas.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
santa (Toscana, s III?) Mártir italiana. Segundo a tradición, á idade de doce anos negouse a ofrecerlle sacrificios ao deus Apolo; o seu pai, anoxado ante a súa desobediencia, ordenoulles aos seus escravos que a xostregasen. Logo encerrárona nunha torre, puxéronlle na cabeza unha moa de muíño e metérona nunha barca no lago de Bolsena para que afundise. Como logrou sobrevivir, mergullárona despois nunha caldeira de aceite fervendo e metérona nun forno con dúas víboras e dous áspides; sen embargo, os réptiles, lonxe de trabala, fixéronlle agarimos. Na iconografía a santa viste túnica talar e manto romano, e leva como atributos, unha moa de muíño, unha roda, unhas tenaces, dúas frechas, etc (símbolos do seu martirio); ás veces, leva tamén unhas serpes, un anciño, uns garfos de ferro, etc. A súa festividade celébrase o 24 de xuño e é titular de 28 parroquias.
-
-
Lugar protexido natural ou artificialmente nos portos, canais ou baías, onde as embarcacións poden levar a cabo as diversas operacións de carga e descarga ou aparellar e reparar as embarcacións.
-
Cada unha das divisións que se acondicionan nos portos artificiais para crear así distintos peiraos.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Revista universitaria bilingüe editada na Coruña a partir de 1988 por alumnos e profesores da UNED. Coordinada por José Á. Pereira, contaba cun consello de redacción formado por Silvia Longueira, Luisa Martínez, Marcelino Fernández, Emilio Fernández e Segismundo Montero. Ilustrada con fotografías de Xurxo Lobato e Xosé Abad, colaboraron nela Pedro Arias, Miguel Cancio e Francisco Pillado, entre outros. Incluía artigos relacionados co sistema educativo, as experiencias dos docentes, a normalización lingüística do galego no ámbito da educación, o sistema financeiro galego, a conservación dos bens do patrimonio histórico, o sindicalismo e entrevistas a distintos persoeiros da vida pública en Galicia. No segundo número, publicado en xaneiro de 1990, inseriuse un especial sobre urbanismo, e na terceira entrega, en decembro do mesmo ano, unha reportaxe sobre a conservación da natureza.