"UIT" (Contén)

PERSOEIRO

Emperatriz da Alemaña, casada co Emperador Enrique III (1043). Asumiu a rexencia do Imperio durante a minoría de idade do seu fillo Enrique IV (1056-1062), sendo deposta pola nobreza.

PERSOEIRO

Trobador galego de mediados do século XIII. Membro da pequena nobreza, participou na conquista de Sevilla (1248) e estivo vencellado á Corte de Fernando III o Santo e ao seu ambiente literario, contactando con outros trobadores galego-portugueses como Bernal de Bonaval, Estevan Faian, Johan Garcia de Guilhade, Johan Soarez Coelho, Pero da Ponte, Pero Garcia Burgalês e Vasco Perez Pardal. Da súa produción poética chegaron ata nós trece composicións, todas elas transmitidas polo Cancioneiro da Biblioteca Nacional e polo Cancioneiro da Vaticana. Considerando a información que proporcionan as rúbricas atributivas dos cancioneiros e mais a Tavola Colocciana, cabería a posibilidade de que unha desas cantigas, “Don Estêvão, eu eiri comi”, fose da autoría de Men Rodriguez Tenoiro. A decimocuarta composición, “Don Estêvão achei noutro dia”, debe adxudicarse máis ben a este último trobador. Todas as cantigas de Vuitoron pertencen ao xénero escarnino: oito...

1. Nome dado polos franceses aos nusairitas, habitantes de Siria, cando o país foi ocupado por Francia (1924). Durante o período do mandato francés, constituíao un territorio autónomo.

2. Membro da dinastía de xerifes marroquís de Tafilelt, fundada por Mawlāy al-Rašid (1660-1672). No 1664 implantouse no Rif e rematou a ocupación do Marrocos (1668-1670) coa conquista de Marraquex. A dinastía, consolidada no 1912 co establecemento do protectorado francés e español (1912) e no 1956 coa independencia de Marrocos, perdura ata a actualidade na persoa do Rei Hassán II.

1. Individuo que pertence ao pobo anaquita.

2. Pobo que habitaba na parte montañosa de Xudea, cando Israel comezou a conquista de Canaán. Foron exterminados por Xosué e Caleb.

PERSOEIRO

Político andaluz. Membro do Partido Comunista de España desde o ano 1972, foi elixido alcalde de Córdoba nos anos 1979 e 1983. No ano 1986, deixou a alcaldía para pasar a presidir a coalición Izquierda Unida. No XII congreso do PCE (1988), foi elixido secretario xeral, cargo que abandonou en 1998 cando o sucedeu Francesc Frutos; malia esa substitución continuou como portavoz de Izquierda Unida no Congreso dos Deputados. Presentou a súa demisión como secretario xeral de Izquierda Unida despois do retroceso electoral da súa formación nas elección locais, autonómicas e europeas do 13 de xuño de 1999, que non lle foi aceptada. En decembro de 1999 foi sustituído, por motivos de saúde, por Francisco Frutos como candidato á presidencia.

1. Que combate o raquitismo.

2. Medicamento que combate ou prevén o raquitismo.

PERSOEIRO

Atleta marroquí. Acadou a plusmarca mundial nas probas de 1.500 m lisos, 5.000 m lisos e 2 millas. Na proba dos 1.500 gañou 39 carreiras seguidas dende 1985 ata 1990. Campión Olímpico (Los Ángeles 1984) e Mundial (Roma 1987) dos 5.000 m. Campión Mundial en pista cuberta dos 3.000 m (Budapest 1989). Medalla de bronce nos 800 m dos Xogos Olímpicos de 1988 (Seúl) e nos 1.500 do Mundial de 1983 (Helsinqui).

REXIÓNS

Rexión administrativa de Francia que comprende os actuais departamentos de Dordogne, Gironde, Landes, Lot-et-Garonne e os Pireneos Atlánticos (41.308 km2; 2.866.600 h [1995]). A capital é Bordeos.
Xeografía
Situada entre o Macizo Central, ao N, os Pireneos, ao S, e o Océano Atlántico ao O, aséntase sobre unha litoloxía calcaria de época basicamente cretácica, a conca de Aquitania. A sinxeleza da súa rede hidrográfica, dominada polo Adour, ao S, e o Garona e os seus afluentes (Tarn, Lot e Dordogne), presenta unha grande homoxenidade que contribúe á identificación da rexión. Aquitania é unha rexión de abundantes recursos agrícolas, favorecida polo seu clima húmido (sobre todo na área litoral) e frío en inverno, e a natureza dos terreos. As Landas atlánticas posúen os bosques máis extensos de Francia. O cultivo de millo está destinado a un vasto comercio de exportación. Os viños de Bordeos ocupan o segundo lugar en importancia en Francia e as viñas...

REXIÓNS

Rexión natural de Aquitania, Francia, situada entre o Macizo Central e a costa Atlántica, entre os Pireneos e o Loira. Está unida á conca de París pola porta de Poitou e ao Languedoc mediterráneo pola de Naurouze. Na área do N os calcarios do Lías superior e do dogger forman altiplanos que nalgúns puntos producen relevos cársticos. No SL, a área de Périgord está formada por calcarios do Xurásico e do Cretáceo que en parte se atopan cubertos por areas terciarias (areas de Perigord). O Garona atravesa a parte central da conca, formando un val moi amplo que deu lugar a cinco niveis de terrazas fluviais.