"URBAN" (Contén)

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida en Santiago no ano 1914. A súa periodicidade era ocasional.

PUBLICACIÓNS

Publicación anual en castelán aparecida no ano 1933 en Santiago, editada pola Cámara de la Propiedad Urbana de Santiago, sita na rúa do Vilar, 1. O sumario do seu número nove (Ano XII-Xullo de 1945) inclúe as seguinte seccións: “Reaparición”, “Labor de la Cámara”, “Actuación general de la Cámara en defensa de la Propiedad Urbana”, “Legislación”, “Jurisprudencia” e “Avisos”. Nel aparecen artigos sobre o funcionamento orgánico da Cámara, leis e servicios que ofrece aos seus asociados.

PUBLICACIÓNS

Publicación que saíu en Vigo en 1933, tendo como antecesor un boletín que apareceu no ano 1922 na mesma cidade.

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida por primeira vez en Vigo no ano 1922. Co tempo volveu aparecer en 1933, conservando en parte o título orixinal.

PERSOEIRO

Naturalista e horticultor norteamericano. Foi o creador dun gran número de variedades novas de plantas cultivadas, moitas delas por hibridación. En 1872 obtivo por selección a pataca Burbank, dun gran rendemento.

GALICIA

Cantautor. Comezou a súa andaina musical na década dos setenta. Posteriormente, formou parte do grupo Mareira entre os anos 1980 e 1982. No seu repertorio teñen cabida tanto o country como o blues, pasando polas baladas en temas como No bar do blues, Acouga este mar ou Qué conto ten a vida. Na súa discografía destacan os títulos Tarantela (1998) e Segundo Andar (2000).

ENTRADA LARGA

Proceso de movemento desconcentrador de persoas e actividades económicas dende as áreas urbanas cara ás áreas rurais e dende as metrópoles e cidades cara ás vilas e aldeas.
Desenvolvemento conceptual
O concepto de contraurbanización xurdiu nos EE UU na década de 1970 para denominar un proceso contrario ao da urbanización tradicional: fronte á urbanización clásica definida por movementos centrípetos de poboación e fluxos económicos cara ás principais cidades e grandes áreas metropolitanas, apareceu un proceso de sentido contrario, de movementos centrífugos dende as grandes cidades cara a pequenos asentamentos urbanos e rurais. Representa unha inversión do sentido dos fluxos demográficos e económicos nos sistemas de asentamento dos países máis desenvolvidos, que a partir dela se verifican fundamentalmente en sentido descendente, dende os asentamentos de poboación de maior volume cara aos menores. Os fluxos de poboación urbana cara ás áreas rurais caracterízanse pola...

CIDADES

Cidade da provincia de KwaZulu-Natal, Sudáfrica, situada na costa do Océano Índico. É un dos principais portos de África e un importante núcleo industrial, con dúas refinerías de petróleo. O seu porto é un destacado núcleo comercial, desde onde se exporta carbón, millo e se importa maquinaria. Tamén son importantes para a cidade os ingresos xerados polo turismo.

PERSOEIRO

Empresario e político. Marchou para Cuba en 1844, onde posuía unha empresa azucreira familiar. Retornou en 1854 ao acadar representación como deputado pola provincia de Ourense. No Congreso defendeu o seu proxecto, que favorecía a inmigración de galegos en Cuba, da que pretendía o monopolio do goberno. No ano 1854 trasladou á illa a 1.742 persoas, a maioría galegos; malia todo, o seu proxecto fracasou debido á oposición dos encargados cubanos das estancias ao seu monopolio e ao mal trato recibido polos emigrados. Foi autor das obras Isla de Cuba (1852), sobre cuestións militares e económicas, e Inmigración de trabajadores españoles (1855).

PERSOEIRO

Eclesiástico. Estudiou filosofía e teoloxía no seminario de Ourense. Chantre das catedrais de Valladolid e València, fundou a revista Soluciones Católicas. Publicou Tierra Santa. La cuestión de Oriente (1877), La transformación de la Roma pagana estudada en la Roma actual (1882) e Nerón. Escenas del primer siglo del cristianismo (1895).

GALICIA

Pintor e escritor. Formouse na Escuela de Bellas Artes de La Habana e na Escola de Arquitectura de Nova York (1885-1889). Foi profesor na Escola de Artes da Coruña (1893) e na Escola Especial de Artes e Industrias de Santiago de Compostela (1903). Das súas obras destacan Retrato de Alfredo Brañas, As tres Gracias e Rebeca e Eliecer, pola que obtivo a primeira medalla da Exposición de Pintura e Industria da Coruña (1890). Foi colaborador artístico e literario de La Voz de Galicia e escribiu Cantares (1888) e Entre luces (1900). Presidiu a Asociación de Prensa da Coruña e foi académico correspondente da Real Academia Galega.

1. Que afecta ou se realiza entre distintas cidades.

2. Que establece a comunicación entre unha cidade e calquera outra.

1. Que está falto de urbanidade.

2. Que denota falta de urbanidade.

GALICIA

Pintor surrealista, ilustrador e escritor, fillo de Manuel Lugrís Freire. Na súa formación resultou especialmente importante a figura da súa nai, Concepción González Varela, pianista, quen o introduciu no mundo da música, moi presente na súa pintura (Sinfonía en mar maior, 1971; Gaiteiro, 1972). O seu nome e os seus antecedentes pitóricos débellos ao seu tío, Urbano González Varela, e o escritor Francisco Tettamancy Gastón representou para el unha grande amizade e a influencia dentro do mundo literario. Na década de 1930, a cabalo entre Santiago de Compostela e Madrid, comenzou a súa andaina como debuxante e pintor de decorados, colaborando no teatro de títeres das Misións Pedagóxicas. Na capital española fixo grandes amizades (Rafael Dieste, Lorca ou Alberti) e frecuentou o Museo del Prado. Na década de 1940 trasladouse a Vigo, onde traballou case exclusivamente durante ese período (Berbés, 1943) e onde comenzou a despuntar plenamente como artista. Os...

GALICIA

Pintor, fillo de Urbano Lugrís González. Realizou estudios de náutica e reflectiu nas súas obras o seu interese polo mar. A súa obra partiu do surrealismo para desembocar nun realismo minucioso caracterizado polo grafismo e polo coidado do debuxo. Creou un mundo imaxinario e fantástico, con obxectos reducidos a símbolos ou inexistentes. A súa obra está presente en diversas coleccións galegas e destaca Interior de galería.

PERSOEIRO

Poeta galego. Pertencente á época das Irmandades da Fala, dedicoulle unha serie de poemas a Manuel Antonio e mantivo contacto literario con Amado Carballo e Losada Diéguez. A súa lírica achégase ao costumismo. Escribiu Orfo do mar (1921) e Dolmen (Versos Gallegos) (1927).

PERSOEIRO

Político e xurista italiano. En 1848 foi sucesivamente ministro de Instrución Pública e de Agricultura e Comercio. Achegouse a Camilo B. di Cavour (1850), do que foi ministro de Graza e Xustiza (1853-1855) e do Interior (1855-1858). Rompeu con Cavour e entre 1862 e 1867 foi primeiro ministro. A súa actitude na Cuestión Romana obrigouno a dimitir.