"Valle" (Contén)

ESPA¥A

Concello da provincia de Cádiz, Andalucía, na Serranía de Ronda (5.208 h [1996]). Conquistado polos Reis Católicos en 1488 e vendido por Filipe II, os seus veciños redimíronse comprando a xurisdición en 1770. O primeiro de agosto de 1903 producíronse os Feitos de Alcalá del Valle, violentas algaradas entre obreiros anarquistas e a Garda Civil.

CIDADES

Cidade do condado de Derby, en Inglaterra, Reino Unido (109.379 h [1981]).

ESPA¥A

Concello do Vallés Oriental ao N de Granollers (14 km2; 4.771 h [1996]). No sequeiro cultívanse cereais, videiras, oliveiras, abeleiras e amendoeiras. Lugar de veraneo e segunda residencia. Igrexa parroquial de Sant Genís. Nos Quatre Cantons, foi descuberto un sepulcro neolítico, nos Casalots hai restos dun poboado ibérico e, na saída de Torregrossa, restos da época romana. Ermida de Sant Nicolau.

GALICIA

Ilustrado. Publicou Urbanidad y cortesía que se practica entre personas de distinción (1774). Mantivo correspondencia, entre outros, con Martín Sarmiento e José Cornide; e por unha “Carta en que D. Ignacio Avalle y Patiño responde a un amigo en orden a la impresión de las Memorias Históricas del Reino de Galicia, remitiendo al mismo tiempo a su censura el plan de la obra” (1776), sábese que estaba a traballar nunha obra histórica que nunca chegou a editar. Así mesmo, traduciu Escuela o ciencia del mundo, para todos estados, en que se reseña el verdadero modo de vivir en él con honra y provecho (1775), do escritor francés Le Noble.

XACEMENTOS

Xacemento situado en Tyrone (Irlanda) que dá nome a unha facies metalúrxica caracterizada polos machados planos e as alabardas con fortes nervaduras. Este foco metalúrxico, paralelo ao Bush Barrow (cultura de Wessex) e anterior á facies Derryniggin, debeu ser un centro de grande importancia debido á difusión polas Illas e polo continente dalgúns dos seus obxectos, por exemplo as lúnulas.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Barcelona, drenado polo río Ripoll (25.484 h [1996]. As industrias principais, que se atopan en gran parte na beira esquerda do río, adícanse aos metais, maquinaria, accesorios para automóbiles, electricidade, reloxerías, fiaduras, xéneros de punto, produtos químicos, mobles, plásticos, cartón e cerámica. A poboación, que no 1900 era de 780 h experimentou un rápido crecemento durante o s XX, baseado na chegada de inmigrantes procedentes especialmente das rexións sudoccidentais do estado español, Andalucía e Extremadura. A primeira referencia documental a Barberà del Vallès remóntase ao ano 985. Dentro do termo, á esquerda do Ripoll, convertido en casa rural, está o antigo castelo de Barberá, mencionado xa contra o ano 1005. O castelo foi centro dun señorío, despois marquesado de Santa María de Barberá. No seu recinto encóntrase a capela de Santa Coloma ou Sant Jaume del Castell. A cidade abrangue o núcleo xurdido ao longo da estrada de Barcelona...

PERSOEIRO

Escritor e dramaturgo. Xunto con Alfonso Sastre e Alfonso Paso dominou a escena española na década dos anos cincuenta e sesenta. Foi apresado en 1939 a causa da súa participación na Guerra Civil. A súa obra Historia de una escalera, estreada en 1949 e galardoada co Premio Lope de Vega, constitúe un dos fitos do realismo que daría lugar á aparición dunha problemática crítica, ausente na escena española desde 1939, e unha das primeiras miradas críticas á España da posguerra que influiría en autores posteriores. A súa técnica evolucionou desde as formas do teatro psicolóxico e existencial ata as influídas polo teatro brechtiano, aínda que sempre cunhas solucións moi persoais, presentando os obstáculos que limitan a condición humana e que ou son externos, e aquí se inscribe a súa vertente social e política, ou internos, enmarcados nunha ambigüidade transcendente. Para el, o coñecemento humano móvese entre as insuficiencias físicas e a inseguridade das intuicións, expresada a través...

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Cáceres, na Comunidad Autónoma de Extremadura (2.438 h [1996]), situado no val do río Jerte, nunha das vertentes da Sierra Llana. A súa riqueza forestal, carballos e castiñeiros principalmente, permitiu o desenvolvemento dunha industria madeireira. O cultivo de cereais, viña, froitas e o gando lanar completan a actividade económica.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Barcelona, Catalunya, situado na comarca do Vallès (15.845 h [1996]). A agricultura está en regresión e a gandería destaca pola produción de gando porcino e avícola. A súa principal actividade económica é a industria téxtil.

PERSOEIRO

Militar. Fundou a Falange Española na cidade de Lugo. Colaborou activamente nos primeiros días da sublevación militar de 1936 e loitou na serra de Guadarrama, onde morreu.

PERSOEIRO

Profesor, polígrafo, conferenciante, articulista, dramaturgo e director teatral, fillo do académico e secretario da Real Academia Española Emilio Cotarelo Mori. Cursou estudios en Madrid e Oviedo (1889-1899), e foi catedrático de Lingua e Literatura españolas desde 1904 na Universidade de Santiago de Compostela, da que foi vicerrector e decano da súa facultade de Filosofía e Letras. Presidiu o Ateneo León XIII. En 1909 participou na Exposición Rexional de Santiago, e dous anos despois o seu Teatro de Cervantes foi galardoado co Berwick e Alba da Academia Española. En 1919 deuse a coñecer como narrador con Palladys tyrones e a seguir editou La enseña raída (1922) e El pazo (1923). Desde 1920 foi académico da Academia Galega. A partir de 1923 converteuse no primeiro presidente do Seminario de Estudos Galegos. Foi membro da Academia de Historia e do Instituto de España. A súa actividade teatral centrouse en especial no período 1922-1931, logo de promover o Cadro...

PUBLICACIÓNS

Publicación de periodicidade mensual que apareceu en xullo de 1988 na comarca do Val Miñor. Dirixida por Juan Miguel López Medina, contaba coa colaboración de Emilio A. Freiria, Víctor Iglesias Viqueira, Xoán do Tamuxe, Francisco González Martínez e Héctor Barreiro Troncoso, cronista oficial de Baiona. Incluíu información da comarca dirixida aos habitantes dos distintos concellos e á emigración galega no exterior. Dividiuse nas seccións: “Nigrán”, “Gondomar”, “Bayona”, “Tomiño”, “La Guardia”, “El Rosal”, “Humor”, “El Caminante”, “Historia del Valle”, “Cultura”, “Opiniones”, “Mujer”, “Pasatiempos” e “Deportes”. Na contraportada, titulada “Se ve, se oye, se comenta...”, inseriu novas de carácter breve.

PERSOEIRO

Físico. Estudiou nas universidades de Madrid, Estrasburgo e París. En 1934 acadou a cátedra de Xeofísica na Universidad de Madrid. En 1939 exiliouse a Inglaterra, onde exerceu como profesor de física nas universidades de Manchester e Londres (1939-1953). Ao finalizar esta etapa volveu a España para recuperar a súa cátedra. Destacou polas investigacións no eido da meteoroloxía e do magnetismo terrestre, e no estudo das radiacións cósmicas, materia que introduciu en España. Perfeccionou numerosos aparellos de medición que empregou nos seus experimentos. En 1958 foi nomeado académico numerario da Real Academia de Ciencias Exactas, Físicas y Naturales.

PERSOEIRO

Escultor. Discípulo de Juan Adán, formouse na Escuela de Bellas Artes de San Fernando. Foi primeiro escultor de cámara dende 1836 e director xeral da Real Academia de Bellas Artes de San Fernando (1840-1843, 1850-1853). As súas obras mostran o carácter clasicista. Traballou na restauración escultórica do palacio de Aranjuez. Da súa produción destaca o grupo El reto de don Rodrigo Téllez Girón al moro Albayaldos delante de sus padrinos e os retratos de Jovellanos e Argüelles. Realizou a figura da Constancia do Obelisco do 2 de Maio de Madrid (1840) e, no terreo da obra efémera, participou nos cenotafios das raíñas Isabel de Braganza (1919) e María Xosefa Amalia de Saxonia.

PERSOEIRO

Arcebispo de Santiago (1797-1800). Foi cóengo e mestrescola na catedral de Zaragoza, antes de ser nomeado en 1794 bispo de Salamanca. Gobernador do Supremo Consejo, durante o seu arcebispado mandou cubrir con lousas de cantería a rúa que baixa desde a Acibechería ata a praza do Obradoiro e que pasa por baixo do Pazo Episcopal. Afeccionado á numismática, foi membro da Real Academia de la Historia.

PERSOEIRO

Xornalista e poeta. Iniciouse no eido xornalístico durante a súa estadía en América, onde se caracterizou pola publicación de artigos de loita polos dereitos humanos. No seu regreso a Galicia, colaborou en La Zarpa, La Región e Escuela de Trabajo. Publicou os poemas Me puse a tirar piedras al Sol (1929) e Manifiesto pastoril de los niños pobres del mundo (1932).