"clise" (Contén)

Relación primitiva entre os impulsos sexuais e os impulsos de autoconservación que proporcionan a fonte orgánica e o obxecto aos primeiros.

Termo usado por G. Ascoli para referirse conxuntamente aos fenómenos de próclise e énclise.

Fenómeno gramatical polo que unha palabra, xeralmente átona, se une a outra precedente que leva o acento dominante e coa que forma unha única unidade acentual. Por exemplo, en galego, en cómeo hai énclise do pronome o e en díxochemo, dos pronomes che e m(e) + o; en latín, por exemplo, hai énclise da partícula latina que en Dei hominesque (‘os deuses e os homes’).

Inxección intravenosa dun líquido, como por exemplo soro.

Intercalación dun pronome persoal átono no medio dunha forma verbal. Por exemplo, en portugués,   é posible a mesóclise coas formas de futuro e de pospretérito: calar-me-ei ou calar-me-ia, que se corresponden co galego calarei e calaría.

Fenómeno gramatical polo que un elemento lingüístico átono se une ao seguinte, que leva o acento dominante e co que forma unha única unidade fónica. Por exemplo, en galego, o pronome sitúase proclítico cando antes do verbo hai unha frase que contén, por exemplo, o cuantificador todo (todo lle molesta).