"corbe" (Contén)

PERSOEIRO

Militar. Foi nomeado xefe dos exércitos por Andrónico II Paleólogo nas negociacións previas á expedición de Roger de Flor. Comandou a infantería nas vitorias de Aulax e de Artaki. Sitiada a cidade de Tira polos turcos, Corberan de Alet derrotounos, morrendo dun frechazo na testa cando ía na súa persecución.

PERSOEIRO

Ilustrador e autor de cómics norteamericano. A partir de 1970 comezou a publicar profesionalmente na revista Creepy, onde realizaba adaptacións de clásicos como Edgar Allan Poe. Posteriormente, en 1977, colaborou na publicación Heavy Metal. A súa obra ocúpase de temáticas fantásticas, de terror e de fición. O seu debuxo é dun expresionismo voluminoso e con moita influencia das técnicas cinematográficas. As series máis populares e coñecidas son: Rowlf (1971), Den (1977), Mutand World (Mundo mutante, 1978) e Jeremy Bood (1982). En 1999 publicou as antoloxías Black & White, Gangland e Flinch.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de València, Comunitat Valenciana, na comarca de La Ribera Baixa. Esténdese dende a serra de Corbera ata a marxe dereita do río Júcar (3.148 h [1996]). A súa economía baséase na agricultura, principalmente o cultivo de cereais, laranxas e leguminosas. Tamén é importante a avicultura e a apicultura. A vila está situada na parte baixa do castelo de Corbera, que se alza enriba dunha rocha. De orixe islámica, foi un lugar de convivencia mixta de mouros e cristiáns. Na igrexa parroquial de San Vicente venérase a imaxe da Mare de Déu del Castell, de estilo gótico.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Barcelona, Catalunya, na marxe dereita do río Llobregat (7.600 h [1996]). A economía baséase na construción e nos servicios que se derivan desta, o sector téxtil e a elaboración de cemento. A agricultura tamén ten un papel importante, sobre todo o cultivo de oliveiras e de vides. A vila moderna formouse pola aglomeración dos antigos núcleos de Corbera de Dalt e Corbera de Baix. A igrexa románica de Santa María, ampliada en 1700, coñécese pola escenificación anual que fai do seu pesebre vivente. Do seu patrimonio arquitectónico destaca a casa dos baróns de Corbera (s XVI).

PERSOEIRO

Escultor. Membro dunha familia de artistas, comezou a debuxar e traballar con metais no obradoiro do seu pai e na Escola Massana de Barcelona. Completou a súa formación en Londres, París e Nova York. Inicialmente traballou o bronce e outros metais, para logo concentrarse na creación de grandes esculturas en mármore ou pedra. As súas obras caracterízanse pola depuración formal e as superficies pulidas. Entre as súas creacións destaca a escultura da praza Sóller de Barcelona (1983). En 1972 creou a Fundación Corberó, centro de obradoiros para artistas e artesáns. Recibiu, entre outros, os premios Manolo Hugué (1960) e Ramón Rogent (1961).

1. Embarcación que orixinariamente tiña tres mastros (trinquete, maior e mesana), aínda que tamén podía ter catro e cinco. O mastro maior leva velas cadradas e o mastro de mesana velas de coitelo.

2. Antigo navío de guerra de tres mastros e menor cá fragata. Durante a Segunda Guerra Mundial deseñouse para combater, especialmente, contra os submarinos. De tecnoloxía moi avanzada, poden realizar satisfactoriamente a maioría das funcións que fan as fragatas máis grandes.

PERSOEIRO

Compositor italiano. Mestre de guitarra de Luís XIV en París, trasladouse posteriormente a Londres, ata que de novo regresou a París en 1671, onde ensinou este instrumento á familia real de Carlos II. Da súa produción destacan as coleccións para guitarra barroca francesa La guitarre royalle (1671 e 1674).

PERSOEIRO

Realizador e actor teatral e cinematográfico. Formado no Institut del Teatre de Barcelona, como actor cinematográfico destacan as súas interpretacións en Mi general (1986); Pasión Lejana (1987); Un paraguas para tres (1992), Todos los hombres sois iguales (1994), El amor perjudica seriamente la salud (1996), Airbag (1997), Amnesia (2002) e Inconscientes (2004).