"li*" (Contén)

En certos xogos de cartas, dúas ou tres cartas do mesmo número.

Doce típico catalán, crocante e seco, elaborado con fariña, ovos, azucre, améndoas ou outros froitos secos machucados e, normalmente, tamén con pel de limón e canela. En primeiro lugar, dáselle á pasta forma de barra aplanada; unha vez cocida, córtase e vólvese meter no forno para que cada porción se torre intensamente. Tamén se denomina bufat.

Locución latina que significa ‘caso de guerra’ e que se aplica a un feito que pode provocar a ruptura entre dúas nacións e causar a guerra, ou motivo ou pretexto que se manifesta para unha declaración de guerra.

Motivo decorativo baseado en figuras humanas deformes e caricaturescas ou en seres monstruosos en posición de danza.

ESPEC Xénero teatral orixinario de Kerala, unha ampla área situada no SL de India, que presenta todos os trazos característicos das artes escénicas orientais, onde música, danza, canto e teatro se mesturan para dar lugar a espectáculos de gran riqueza cromática, plástica, musical, xestual e corporal, na maioría dos casos baseados en episodios e fragmentos de textos relixiosos como o Ramayana, o Mahabharata ou os Puranas. O xénero comezou a coller pulo no s XVII, como unha síntese entre diversas tradicións, entre as que destacan outros xéneros como o Kutiyattam, o Krishnattam e o Ramanattam, segundo parece por causa do Maharajá de Kottayam, que desexaba contar cunha tradición teatral propia, diferente e mellor ca as que se practicaban en áreas veciñas. A historia contida en cada espectáculo transmítese por medio de cantigas, pois os actores non falan, senón que ilustran a acción por medio do movemento, a expresión xestual, sobre todo coas mans, e a mímica facial, e os espectáculos...

Produto volcánico formado por fragmentos de lava, redondeados ou irregulares, dun volume entre o dunha ervella e dunha noz.

Unidade de lonxitude de valor moi variable, comprendida entre 575 e 671 m, que se emprega en China.

Primeira parte da sentenza latina medieval vox populi, vox Dei, ‘voz do pobo, voz de Deus’, que se usa para afirmar a verdade dunha opinión ou dun xuízo, aceptados en todas partes.