compresión
(
-
s
f
Acción e efecto de comprimir ou comprimirse.
-
s
f
[ALIM]
Tecnoloxía desenvolvida para paliar o defecto do gran volume que ocupan os alimentos conservados por deshidratación.
-
s
f
[IND]
Operación de comprimir, mediante prensas especiais, granulados ou pos que conteñen produtos farmacoloxicamente activos, xunto con outros, denominados excipientes, que se engaden para facilitar a operación ou o uso posterior do comprimido resultante.
-
s
f
[TECNOL]
Tempo do ciclo do motor nos motores alternativos, no que o pistón comprime a mestura (motores de encendido por chispa) ou o aire (motores de encendido por compresión). Nos turborreactores, a compresión do aire realízase mediante un compresor centrífugo.
-
s
f
[TECNOL]
Esforzo ao que se somete unha peza pola acción de dúas forzas aplicadas na mesma dirección pero en sentido oposto e tendendo a xuntar as partículas. Xeralmente, os materiais que seguen a lei de Hooke para certos esforzos de tracción compórtanse dunha maneira análoga na compresión. A ruptura de moitos materiais sometidos a compresión, especialmente os que teñen as dimensións lonxitudinais bastante máis grandes cás transversais, prodúcese por dobramento para un esforzo inferior ao correspondente de resistencia á compresión.
-
ensaio de compresión
[TECNOL]
Proba na que se somete unha probeta dun material a un esforzo de compresión. Utilízase pouco porque se pode substituír en bastantes casos polo de tracción e porque é difícil producir o esforzo tan elevado que adoita requirir a destrución da probeta. Faise xeralmente coa máquina universal de ensaio, axustando o dispositivo axeitado, e con probetas cilíndricas de altura entre 2,5 e 3 veces o diámetro. Pódense obter magnitudes análogas ás do ensaio de tracción: resistencia á compresión como cociente entre a carga de ruptura e a sección da probeta, contracción lonxitudinal como cociente entre a diferenza das lonxitudes inicial e final e a lonxitude inicial, etc.