consecuencia
consecuencia
(< lat consequentĭa)
-
s
f
Resultado que se deriva dun feito ou evolución razoable dunha cousa.
Ex: O seu mal comportamento é unha consecuencia dos problemas que ten.
Sinónimos: efecto, repercusión. Confrontacións: secuela. -
s
f
[XEOG]
Disposición dunha corrente ou dunha rede fluvial con augas que seguen a estrutura xeolóxica, principalmente cando circulan no mesmo sentido ca a inclinación dos estratos, aínda que non necesariamente co mesmo ángulo.
-
s
f
[FILOS]
-
Conclusión dun razoamento.
-
Expresión dun consecuente nun condicional, tal como q en “se p, entón q”.
-
Refráns
- , Non sinto o que o meu fillo enfermou senón o mal costume que tomou e o mal vezo que lle quedou.
- A leña canto máis seca máis arde.
- a que con nenos se deita cagado amañece.
- a que con nenos se deita, cagado se ergue.
- a que con nenos se deita, lixado amañece.
- a que con nenos se deita, lixado que se ergue.
- a que vaia mariscar tense que mollar.
- A quen come pan, migallas lle quedarán.
- A vaca, canto máis se moxe, máis grande ten o teto.
- ande fogo se faí, fume sae.
- ande hai fogo fumega logo.
- ande hai lume, hai fume.
- ande haí ouro reloce logo.
- ande houbo lume, borralla queda.
- ande moitos mexan, lameira fan.
- ande se come pan, farangullas quedarán.
- Cada fustalla cheira ao viño que garda / gardou.
- Cando chove, todos nos mollamos.
- Canto máis se moxe a vaca, máis os tetos se lle agrandan.
- Corda delgada non fai nó groso.
- Da barreira sae a lameira.
- Nace na leira o que o dono sementa.
- Quen con nenos se deita pola mañá apesta.
- Se non se pisa a barreira, non haí lameira.
- Un pau soilo mata un home.