consecuente

(

adx
Que é o resultado directo dunha cousa.

Ex: O esforzo comporta a súa consecuente recompensa.
Sinónimos: conseguinte, conseguinte.
adx
Que non cambia das súas convicións e actúa de forma que non contradí as súas ideas.

Ex: Nunca foi unha persoa consecuente coas súas opinións.
Confrontacións: coherente, congruente.
s f
Segundo elemento dunha relación binaria.
s f [LING]
Segundo termo dunha correlación gramatical que segue o antecedente.
s f [MÚS]
Motivo melódico que nunha fuga ou nun canon responde ou imita a proposición chamada antecedente.

Palabras veciñas