Covelo

Apelido de orixe toponímica. Trátase do diminutivo correspondente ao apelido galego Covo. Documéntase no s XII: “Garsias Fernandi de Cubellus” (doc ano 1182 en E. Rivas Quintas, Onomástica persoal do noroeste hispano, 1991, p 550), “Maria Nunez do Couello” (doc ano 1292 en Manuel Lucas Alvarez/P. P. Lucas Domínguez, San Pedro de Ramirás. Un monasterio femenino en la Edad Media. Colección diplomática, 1988, p 441). Unha variante fonética deste apelido é Cuvelo. A mesma orixe presentan as formas en plural Covelos e Cuvelos. Todos estes apelidos adoitan aparecer grafados cun -b- non etimolóxico.