decantar

(< de- + 3 canto)

v t
1. erter o líquido dun recipiente inclinándoo de xeito que o pouso do fondo non saia e se poida separar do líquido.
  
  Ex: Decantaron o viño para quitarlle as impurezas.
2. [FÍS]
  Separar un líquido do sólido que leva en suspensión ou ben, separar dous líquidos inmiscibles de diferente densidade, deixando o sistema en repouso e facendo saír o líquido menos denso polas beiras do recipiente.
v pron
Pousarse unha substancia sólida que estaba en suspensión.

Ex: A terra do lodo decantouse no fondo.
v pron
Tomar partido por algo ou alguén.

Ex: Decantouse polo máis pobre de todos.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO decantar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles decanto
decantas
decanta
decantamos
decantades
decantan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles decantaba
decantabas
decantaba
decantabamos
decantabades
decantaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles decantei
decantaches
decantou
decantamos
decantastes
decantaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles decantara
decantaras
decantara
decantaramos
decantarades
decantaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles decantarei
decantarás
decantará
decantaremos
decantaredes
decantarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles decantaría
decantarías
decantaría
decantariamos
decantariades
decantarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles decante
decantes
decante
decantemos
decantedes
decanten

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles decantase
decantases
decantase
decantasemos
decantasedes
decantasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles decantar
decantares
decantar
decantarmos
decantardes
decantaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
decanta
-
-
decantade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles decantar
decantares
decantar
decantarmos
decantardes
decantaren

Xerundio decantando

Participio decantado
decantada
decantados
decantadas