descendencia

descendencia

(< lat descendentĭa)

  1. s f

    Feito de descender un ser vivo doutro.

    Antónimos: ascendencia, proxenie. Confrontacións: casta, caste, estirpe, liñaxe.
  2. s f

    Conxunto de membros que proveñen dun único individuo.

    Ex: A avoa fixo unha festa con toda a súa descendencia. Pouco despois de casar xa tiveron descendencia.

    Sinónimos: proxenie. Antónimos: ascendencia.
  3. s f [ETN]

    Organización familiar, por grupos de parentes, pola que se establece unha serie de dereitos e obrigas en función da súa adscrición a un grupo, formado polos seus parentes ou por unha parte destes. Pódese privilexiar a súa vinculación a unha liña de parentesco (descendencia unilineal), ou ben manter a referencia a ambas liñas descendentes (descendencia bilineal). Cada un dos grupos formados por descendencia chámase liñaxe e, nun nivel de organización superior, denomínase clan.

  4. proba de descendencia [XEN]

    Método que utiliza o estudo da descendencia dun proxenitor para coñecer o seu valor xenético.

  5. teoría da descendencia [BIOL]

    Fundamento da bioloxía que, baseándose na mutabilidade das especies, proclama que as formas máis sinxelas deron lugar ás máis complexas. Foi exposta, entre outros, por Erasmo, Darwin, Geoffroy-Saint-Hilaire e Jean-Baptiste Lamarck.

Palabras veciñas

descatalogar | descatrulo | descendemento | descendencia | descendente | descender | descensio*