dimanar

(< lat dimanāre)

v i
Brotar auga dun manancial.
Confrontacións: emanar, manar, fluír.
v i
Ter a súa orixe unha cousa noutra que se expresa.

Ex: A sentenza dimana dunha interpretación parcial dos feitos.
Confrontacións: derivar, prover.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO dimanar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dimano
dimanas
dimana
dimanamos
dimanades
dimanan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dimanaba
dimanabas
dimanaba
dimanabamos
dimanabades
dimanaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dimanei
dimanaches
dimanou
dimanamos
dimanastes
dimanaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dimanara
dimanaras
dimanara
dimanaramos
dimanarades
dimanaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dimanarei
dimanarás
dimanará
dimanaremos
dimanaredes
dimanarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dimanaría
dimanarías
dimanaría
dimanariamos
dimanariades
dimanarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dimane
dimanes
dimane
dimanemos
dimanedes
dimanen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dimanase
dimanases
dimanase
dimanasemos
dimanasedes
dimanasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dimanar
dimanares
dimanar
dimanarmos
dimanardes
dimanaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
dimana
-
-
dimanade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dimanar
dimanares
dimanar
dimanarmos
dimanardes
dimanaren

Xerundio dimanando

Participio dimanado
dimanada
dimanados
dimanadas