doela

(< fr antigo douelle,diminutivo de doue)

s f
Cada unha das táboas que forman o corpo dun barril ou dun recipiente semellante e que se manteñen unidas con aros.

Ex: Na adega hai unha pipa de trinta olas feita con doelas de carballo.
[ARQUIT/CONSTR]
1. s f
  Pedra labrada en forma de cuña que configura, xunto con outras, un arco ou unha bóveda.
2. s f
  Superficie do intradorso ou do extradorso das pedras dun arco ou bóveda.
3. doela de forca
  Doela que está situada nun ángulo da bóveda de aresta e que, nas dúas caras contiguas, forma unha ligazón.
4. doela de gatillo
  Doela que fai ligazón co conxunto dos perpiaños horizontais do muro no que está situada.
s f [CONSTR]
Cada unha das táboas que se colocan sobre as vigas do tellado para suxeitar as tellas.
s f [CONSTR]
Cada un dos perpiaños que forman as paredes do hórreo de pedra.
s f
Sabor que toma o viño do recipiente no que está metido.

Ex: O viño da voda non se tragaba, tiña moita doela.

Palabras veciñas