embocar

(< boca)

v t
Colocar ou meter unha cousa na boca ou na entrada doutra.

Ex: Emboca ben o caldeiro no saco e así non ciscas as patacas.
Sinónimos: dirixir, dirixir.
v t
Entrar algo ou alguén por un lugar.

Ex: Embocou a rúa e desapareceu. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Embocou polo atallo para chegar antes.
v t
Facer que algo entre por unha abertura estreita.

Ex: Embocou a bóla e gañou a partida.
v t
Colocar os beizos na boca dun instrumento de vento.
v t
Colocar o freo ás cabalerías.
Sinónimos: enfrear.
v i
Ir dar a algún sitio.

Ex: A rúa embocaba nunha praza.
Sinónimos: desembocar.
v i
Entrar un barco pola boca ou entrada dun río, porto, etc.

Ex: O barco embocou na ría.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO embocar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles emboco
embocas
emboca
embocamos
embocades
embocan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embocaba
embocabas
embocaba
embocabamos
embocabades
embocaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles emboquei
embocaches
embocou
embocamos
embocastes
embocaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embocara
embocaras
embocara
embocaramos
embocarades
embocaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embocarei
embocarás
embocará
embocaremos
embocaredes
embocarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embocaría
embocarías
embocaría
embocariamos
embocariades
embocarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles emboque
emboques
emboque
emboquemos
emboquedes
emboquen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embocase
embocases
embocase
embocasemos
embocasedes
embocasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embocar
embocares
embocar
embocarmos
embocardes
embocaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
emboca
-
-
embocade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embocar
embocares
embocar
embocarmos
embocardes
embocaren

Xerundio embocando

Participio embocado
embocada
embocados
embocadas