estilo

1. s m

   Punzón co que na Antigüidade se escribía nas táboas enceradas.

   Sinónimos: estilete.
2. s m

   Gnomon ou agulla dun reloxo de sol.

3. s m
   1. [LIT]

      Maneira particular dun autor ou orador de expresar o pensamento na linguaxe oral ou escrita; non pola referencia ao que é esencial ou permanente na lingua, senón polo que pertence aos elementos accidentais e variables dun léxico, dunha particularidade de formar, combinar, estruturar e ligar os xiros, as frases, as cláusulas, os períodos, etc. En todas as épocas houbo tratadistas de estilo. Os retóricos antigos e os tratadistas dende o Renacemento ata o romanticismo, divídeno en sinxelo, temperado ou sublime, e aplicánlle moitos adxectivos segundo os diferentes xéneros aos que podía pertencer: epistolar, didáctico, oratorio, festivo, irónico, cómico, patético, florido, elegante, grandilocuente, etc. Así mesmo, denominouse asiático, ático, lacónico, etc, dependendo dos pobos que lle desen forma.

   2. [ARTE]

      Carácter propio das obras dun artista. Como estilo interno e forma característica e privativa dun autor, vén sendo como un selo da súa personalidade e, menos suxeito a modas ou épocas, converte a quen o posúe nun clásico de todos os tempos.

   3. Conxunto de características orixinais que distinguen unha escola, período artístico, nación ou época determinada,e que segundo uns determinados medios de execución permiten identificar e individualizar esas obras.

      Ex: Ese cuadro é de estilo neoclásico.

   4. Xeito ou maneira de actuar ou comportarse característica e distintiva dunha persoa ou colectividade.

      Ex: Gústame o seu estilo de vida. Sempre fala cun estilo moi afectado.

   5. Gusto, elegancia ou distinción que manifesta unha persoa ou cousa.

      Ex: A casa está decorada con moito estilo.

4. [LING/LIT]
   1. estilo directo

      Reprodución literal das palabras doutra persoa, sen introducir cambios gramaticais. En novela, transcrición literal do que di un personaxe. Por exemplo un enunciado en estilo directo sería: Ela dixo: “Non quero ir”.

   2. estilo indirecto

      Reprodución non literal das palabras doutra persoa, introducida mediante un subordinante, xeralmente que. Por exemplo, un enunciado en estilo indirecto sería: Ela dixo que non quería ir.

5. s m [DEP]

   Conxunto de xestoformas que definen unha maneira concreta e regulamentada de executar un exercicio deportivo ou participar nunha competición.

6. s m [BOT]

   Prolongación filiforme do ovario que sostén o estigma. No caso dun pistilo pluricarpelar, pode ser único ou pode haber tantos estilos como carpelos, libres ou máis ou menos concrescentes.

7. s m [INFORM]

   Tipo de letra especial dentro dunha determinada fonte, por exemplo normal, negra ou cursiva.

Frases feitas

• De estilo. Que pertence a un estilo ben definido.

• Polo estilo. De igual maneira, de forma parecida.