externalismo
externalismo
(
s
m
[FILOS]
Teoría que sostén que o pensado ou dito depende en boa parte de factores externos á mente do que pensa ou fala. Aplicado ao eido do coñecemento científico, afirma que o seu desenvolvemento está determinado por circunstancias de tipo social, económico ou político. Oposto ao internalismo, ocúpase das aplicacións menos prácticas da ciencia e dos intereses e das necesidades que as fan posibles.