1 falla

1 falla

(< lat v *fallĭa ‘defecto’)

  1. s f

    Feito de carecer de algo que se precisa.

    Ex: A falla de chuvias provocou a escaseza de auga.

    Sinónimos: carencia, falta.
  2. s f

    Feito de non estar presente unha persoa ou cousa no lugar que lle corresponde.

    Ex: Notouse a falla de moitos veciños na reunión.

    Sinónimos: falta.
  3. s f

    Defecto de algo ou alguén.

    Ex: As pezas non poden ter ningunha falla.

    Sinónimos: falta, imperfección.
  4. s f [XEOG]

    Discontinuidade ou fractura entre dous bloques de rocha na codia terrestre, a partir da que se desprazaron en paralelo ou un respecto do outro por mor de presións tectónicas. Nunha falla distínguense: o plano de falla, sobre o que se efectúa o desprazamento; a liña de falla, que é a liña de contacto entre os dous bloques sobre a superficie; o espello de falla, que é a porción do plano de falla que queda ao descuberto por riba da liña de falla; e os labios de falla, que son as superficies do antigo bloque separadas pola falla (un erguido e outro afundido). Pola súa dirección, fálase de falla directa e de falla inversa, na que o plano de falla está inclinado na dirección do bloque levantado.

Frases feitas

  • Á falla/falta de loc prep En caso de carecer de algo.

  • Botar en falla/ falta. Estrañar algo ou a alguén.

  • Facer falla/falta. Necesitar algo.