1 irritar

(

v t
Causar un forte enfado a alguén.

Ex: Irrítao tanto favoritismo.
Sinónimos: alporizar, asañar, enervar, exacerbar, exasperar.
v t
Facer máis vivo un sentimento ou unha paixón.

Ex: Aquel discurso irritou o ánimo dos asistentes.
Sinónimos: acender, exaltar, excitar, inflamar.
v t [BIOL/PAT]
Producirse na materia viva modificacións funcionais, como a reacción a estímulos potencialmente nocivos.
v pron
Incomodarse de forma irada.

Ex: Irritouse cando viu que estragaran o seu traballo.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO ¹ irritar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles irrito
irritas
irrita
irritamos
irritades
irritan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles irritaba
irritabas
irritaba
irritabamos
irritabades
irritaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles irritei
irritaches
irritou
irritamos
irritastes
irritaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles irritara
irritaras
irritara
irritaramos
irritarades
irritaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles irritarei
irritarás
irritará
irritaremos
irritaredes
irritarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles irritaría
irritarías
irritaría
irritariamos
irritariades
irritarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles irrite
irrites
irrite
irritemos
irritedes
irriten

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles irritase
irritases
irritase
irritasemos
irritasedes
irritasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles irritar
irritares
irritar
irritarmos
irritardes
irritaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
irrita
-
-
irritade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles irritar
irritares
irritar
irritarmos
irritardes
irritaren

Xerundio irritando

Participio irritado
irritada
irritados
irritadas