obedecer

(< lat *obediscĕre, incoativode obedīre)

v t Antónimos: desobedecer.
1. Executar ou cumprir aquilo que alguén ordena.
  
  Ex: Non obedeceu a súa nai e quedou castigado. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Cala e obedece.
  Sinónimos: acatar, observar. Antónimos: desobedecer.
2. Responder unha cousa conforme as instrucións ou as esixencias dunha persoa ou como contraposición a unha acción.
  
  Ex: A nave non obedecía o temón.
v i
Acontecer algo como resposta a unha acción ou axente que actúa sobre algo ou alguén.

Ex: Quixo parar o coche pero os freos non obedecían.
v i
Ter algunha cousa a súa orixe ou causa en algo.

Ex: A súa actitude obedecía aos celos.
Sinónimos: responder.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO obedecer

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles obedezo
obedeces
obedece
obedecemos
obedecedes
obedecen

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles obedecía
obedecías
obedecía
obedeciamos
obedeciades
obedecían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles obedecín
obedeciches
obedeceu
obedecemos
obedecestes
obedeceron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles obedecera
obedeceras
obedecera
obedeceramos
obedecerades
obedeceran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles obedecerei
obedecerás
obedecerá
obedeceremos
obedeceredes
obedecerán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles obedecería
obedecerías
obedecería
obedeceriamos
obedeceriades
obedecerían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles obedeza
obedezas
obedeza
obedezamos
obedezades
obedezan

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles obedecese
obedeceses
obedecese
obedecesemos
obedecesedes
obedecesen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles obedecer
obedeceres
obedecer
obedecermos
obedecerdes
obedeceren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
obedece
-
-
obedecede
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles obedecer
obedeceres
obedecer
obedecermos
obedecerdes
obedeceren

Xerundio obedecendo

Participio obedecido
obedecida
obedecidos
obedecidas