ocasión
(< lat ocassĭōne)
-
s
f
Circunstancia oportuna para algunha cousa. Na tradición oral recóllense ditos como: “A ocasión fai o/ao home ladrón. Fuxindo da ocasión non se cae na tentación”.
Sinónimos: conxuntura. -
s
f
Circunstancia que se presenta, en xeral, en calquera momento.
Ex: Agora temos a ocasión de o poder axudar.
-
s
f
Circunstancia que determina un efecto.
Ex: O seu discurso foi ocasión dunha feroz polémica.
Sinónimos: causa, causa. -
[FILOS]
-
s
f
Circunstancia que posibilita a produción dun fenómeno, pero que, a diferenza da causa, non intervén positivamente e, a diferenza da condición, non é necesaria.
Sinónimos: ocasional. -
ocasión próxima
Ocasión en que se induce a alguén, practicamente dun xeito inevitable, a facer ou motivar un acto, pero se este non fose moral, tería que ser sempre evitada.
-
ocasión remota
Ocasión que non induce dun xeito inevitable a facer ou motivar un acto, polo que, no caso de que este non fose moral, a obrigación de evitala deixaría de ser grave.
-
s
f
Frases feitas
-
De ocasión. Cousa que se vende máis barato por estar xa usado.
-
En/con ocasión de. Na época ou na oportunidade de facer algo.
Refráns
- A ocasión fai o ladrón/o home ladrón.
- A ocasión non pasa andando senón voando.
- A ocasión píntana calva.
- Achaque queren as cousas.
- Río avolto, ganancia de pescadores.