ruibarbo
ruibarbo
(< lat rheu barbăru)
s
m
[PLANTA]
Planta herbácea robusta, que pertence ao xénero Rheum, da familia das poligonáceas con rizomas grosos, con follas simples e amplas, enteiras ou lobuladas e provistas de ócrea, flores verdosas, abrancazadas ou avermelladas, con seis divisións periantais, dispostas en inflorescencias, e de froitos en núcula valvada.