fortaleza
fortaleza
(< occit fortalessa)
- s f Antónimos: debilidade.
-
s
f
Antónimos:
debilidade.
-
Forza moral que ten alguén para enfrontarse a algo.
Ex: Nestes momentos ten que enfrontarse á situación con moita fortaleza.
Antónimos: debilidade. Confrontacións: enteireza. -
[RELIX]
irtude cardinal que consiste en vencer o medo e fuxir da temeridade.
-
-
s
f
[BÉL/CONSTR]
Praza ou recinto fortificado.
Ex: A cidade de Lugo está construída dentro dunha fortaleza.
Confrontacións: baluarte, bastión, castelo, cidadela, fortificación.
Refráns
- Ata a morte tente forte.
- Contra a morte non hai home forte.
- Forza, de mozos; e consello, de vellos.
- Ó varón forte non o arredan o tempo nin a morte.