bacanal

bacanal

(

  1. adx

    Relativo ou pertencente ao deus Baco.

  2. s f pl [HIST/RELIX]

    Ritual orxiástico celebrado en Roma en honor a Baco e que se correspondía coas gregas dionisías (por Dionisos, nome grego de Baco) ou demetrias (por la deusa Démeter). Foi introducido en Roma a través da Magna Grecia a partir do s II a C. O seu desenvolvemento pódese seguir a través da descrición que fai o historiador Tito Livio. No 186 a C, en vista dos abusos que ocasionaban estas celebracións, así como polo carácter secreto do que se revestían, o Senado prohibiunas no decreto Senatusconsulum de Bacchanalibus, conservado en parte nunha carta dos cónsules aos aliados. As bacanais foron tema de representación artística desde a Antigüidade como no vaso Borghese do Musée du Louvre. Xa na Idade Moderna destacan as bacanais de Mantegna, Michelangelo e Tiziano, posteriormente salientan as representacións de Poussin e Fragonard.

  3. s f

    Exaltación ou desenfreo na satisfacción dos desexos ou instintos sexuais.

    Ex: O sábado fixo unha festa que acabou sendo unha bacanal.

    Sinónimos: orxía.
  4. s f

    Comida excesiva.

Palabras veciñas

bacallao | Bacallar y Sanna, Vicente | Bacán | bacanal | bacante | 1 bacará | 2 bacará