beira
(< lat v barĭa‘ribeira’)
-
s
f
Parte na que remata unha cousa ou que serve de límite respecto doutra.
Ex: Mira se caeu ó chan porque quedou na beira da mesa.
Sinónimos: beirado, beiril, bordo, marxe, orela, ourela, bordo. Confrontacións: lado, lado. -
s
f
Cada unha das lousas que constitúen un beirado.
Ex: Hai que cambiar dúas beiras que están rotas.
-
s
f
Límite dunha propiedade con outra.
Ex: Con tanta vexetación xa non se sabe onde están as beiras da veiga.
Sinónimos: estrema, límite, linde. -
s
m
Termo da xerga das palilleiras que designa a ‘tea colocada nos extremos da almofada’.
Frases feitas
-
(Á) beira de loc prep 1. Nun lugar cercano a, próximo a. SIN: a carón de, a par de, ao lado de, ao pé de, onda, xunta. Ex: Ponte á beira da túa irmá. 2. Aproximadamente, arredor de. SIN: ó pé de. Ex: Ata Mondoñedo haberá á beira duns cen quilómetros.
-
Buscar as beiras. Molestar insistentemente a alguén.
-
Casar alguén á beira da estrada. Casar cun cónxuxe adiñeirado.
-
Facer as beiras. 1. Adular a alguén por interese propio ou por comenencia. Ex: Sempre lle anda a facer as beiras ao xefe. 2. Namorar a alguén. Ex: Non precisou facerlle as beiras moito tempo para acabar casando.
-
Non estar nin ao vao nin á beira. Non atender nin a unha cousa nin a outra.