conxunto -ta
(< lat coniunctu, p p de coniungĕre ‘unir’)
-
-
adx
Que se dá ou se fai de forma simultánea a outra cousa ou coa mesma finalidade.
Ex: Emprenderon accións legais conxuntas para impedir a instalación da empacadora de lixo. O son conxunto do canto dos paxaros alegraba aquela tarde.
-
adx
Que está unido ou contiguo a outra cousa.
Ex: Vivimos en casas conxuntas.
-
adx
[MÚS]
Aplícase ao movemento melódico no que se progresa mediante graos conxuntos.
-
adx
[HERÁLD]
Aplícase á peza ou figura que ten algunha das súas extremidades unida a outra.
-
legado conxunto
[DER]
Herdanza indivisible.
-
adx
-
s
m
Unidade constituída por dous ou máis elementos de algo, ou pola súa totalidade.
Ex: A decisión do ministro foi apoiada polo conxunto do goberno. O conxunto das probas corroborou a súa culpabilidade no asasinato. O conxunto da obra é bo.
-
s
m
Grupo de pezas de vestir que fan xogo.
Ex: Mercou un conxunto de saia e chaqueta de veludo vermello.
-
s
m
[MÚS]
Grupo instrumental ou vogal que executa unha composición musical.
Ex: O conxunto que actuou na festa tiña un son moi bo.
Confrontacións: orquestra. -
s
m
[MAT]
Colección de obxectos, denominados tamén elementos, que comparten unha propiedade común. A finais do s XIX, o matemático Georg Cantor ideou unha teoría de conxuntos, que constitúe a base das matemáticas modernas, para tratar de solucionar problemas que afectaban ás matemáticas, especialmente os relativos aos paradoxos que afectaban a conxuntos cun número de elementos infinitos. Un dos máis coñecidos e máis antigos era o do sapoconcho e Aquiles, establecido por Zenón de Elea. Outro paradoxo foi o de Galileo polo que, o subconxunto formado polos cadrados dos números enteiros naturais (1, 4, 9, 16, etc), tiña o mesmo número de elementos que o propio conxunto de números enteiros naturais (1,2,3,4, etc) polo que o “todo” era de igual tamaño que a “parte”. Pódense representar enumerando os elementos entre chaves e separados con comas. Por exemplo, para o conxunto A dos días da semana A={domingo, luns, martes, mércores, xoves, venres, sábado}. Un conxunto pode ser finito (cando se poden enumerar todos os elementos que o forman) ou infinito. Un exemplo de conxunto infinito sería o formado polo números enteiros naturais A={1, 2, 3, 4, 5, etc}. Tamén se poden representar expresando unha ou varias das propiedades que se verifican para todos os seus elementos que son exclusivas deses elementos. Por exemplo: B={x _ A|x ten a propiedade P}, no que x pertence ao conxunto A tal que x posúe a propiedade P. Outra forma de representación é a gráfica a través do diagrama de Venn, nomeando os conxuntos con letras maiúscula e os elementos, se tamén se empregan letras, en minúsculas. O concepto básico da teoría dos conxunto é a relación de pertenza representada polo símbolo Î. Para indicar que un elemento a pertence ao conxunto A, escríbese: aÎA e para indicar que un elemento a non pertence ao conxunto A, escríbese: aÏA. Dous conxuntos, A e B, son iguais cando teñen os mesmo elementos e se representa: A=B. Se A e B posúen elementos diferentes represéntase A?B. O conxunto baleiro é o conxunto que non ten elementos e represéntase por { } ou Ø. Cando os elementos dun conxunto A pertencen tamén a outro conxunto B, dise que A é subconxunto de B e represéntase como A0B. O conxunto universo é a reunión de todos os conxuntos dun contexto de estudio. Por exemplo, na bioloxía o conxunto universo é o composto por todos os seres vivos. Ao formar un novo conxunto con todos os elementos doutros conxuntos este recibe o nome de conxunto unión e represéntase como A4B. Por exemplo se A={0, 1} e B={1, 2, 4, 5}, o conxunto unión será C={0,1,2,4,5}. A intersección de dous conxuntos A e B é o conxunto formado polos elementos que están simultaneamente nos conxuntos A e B e represéntase como A3B. Por exemplo se A={0, 1} e B={1, 2, 4, 5}o conxunto interxención de A e B será C={1}. Se a interxección dos conxuntos A e B é o conxunto baleiro, dise que os conxuntos A e B son disxuntos. A resta de dous conxuntos A e B, representado por A-B é o formado polos elementos que pertencen ao conxunto A pero que non pertencen ao conxunto B.