1 forte
(< latfŏrte)
-
adx
Antónimos:
feble.
-
Que é duro e resistente.
Ex: Atouno cun lazo forte para que non se soltase.
-
Que é capaz de resistir moito unha presión externa, unha tracción, desgaste ou rotura.
Ex: Os cristais do escaparate son tan fortes que resistiron a pedrada.
Antónimos: feble. -
Que esixe moito esforzo ou traballo.
Ex: Espéranos unha forte semana de exames. Esa é unha tarefa demasiado forte para ti.
-
-
adx
Antónimos:
feble.
-
Que ten unha gran potencia ou forza física. Na tradición oral recóllense ditos como: “Ataque quen queira, que o que é forte espera. Boca pechada é forte coma unha muralla. Un gotiño de augardente deixa o estómago quente e fai ao home forte e valente. Dálle tres figas á morte, se mexas claro, cagas duro e peideas forte. Come forte, durme forte, caga forte e non teñas medo á morte. O viño de Ribeiro fai fortes os mozos e remoza os vellos. A razón do máis forte é sempre a mellor razón”.
Ex: É tan forte que sempre gaña os campionatos de levantamento de pesas.
Sinónimos: baril. Antónimos: feble. -
Que ten boa saúde.
Ex: É moi forte, non tivo nin un só catarro en todo o inverno.
Antónimos: feble. -
Que posúe unha gran forza para resistir moralmente.
Ex: É moi forte nos momentos difíciles.
Confrontacións: baril, valente.
-
-
adx
-
Que ten unha constitución física corpulenta.
Ex: É un xogador forte de case dous metros de altura.
-
Aplícase á persoa de constitución grosa. OBS: Normalmente, úsase como eufemismo.
Ex: Dixéronlle que estaba forte e pareceulle mal.
-
-
adx
-
Que supera o normal.
Ex: Pagou unha forte suma de diñeiro.
-
Que se produce ou se sente intensamente.
Ex: Houbo unha forte treboada que destruíu as colleitas. O forte estrondo facía vibrar a lámpada.
-
Que ten poderosos medios ou que é notable ou moi importante.
Ex: Traballa nunha forte empresa do sector automobilístico. É o home forte da asociación.
-
-
adx
Que pode impactar ou impresionar polo seu contido.
Ex: Recoméndoche o libro aínda que a historia é moi forte.
-
adx
Que sobresae nunha materia polo moito que a domina.
Ex: Está moi forte nas linguas estranxeiras.
-
adx
-
Que é intenso, aplicado a sensacións percibidas polos sentidos.
Ex: Dende a cociña chegaba un forte cheiro a peixe.
-
Aplícase ao alimento pesado ou difícil de dixerir.
Ex: A fabada é unha cea demasiado forte.
-
Aplícase á bebida de alta gradación.
Ex: Fixeron a queimada coa augardente máis forte que tiñan.
-
-
adx
Aplícase ao lugar que está dotado ou protexido con elementos de defensa.
Ex: Pretendían atacar a praza forte.
-
adx
[LING]
Que é claramente perceptible, especificamente referido ás vocais a, e, o.
-
adx
[LING]
Que ten o acento na raíz. Por exemplo, os pretéritos fortes (dixo) e os participios fortes (dito).
-
adx
[NUMIS]
-
Aplícase á moeda que excedía do peso ou da lei.
-
Aplícase á moeda de boa calidade ou aliaxe.
-
-
adx
[NUMIS]
Aplícase ao real de prata castelán establecido na pragmática de Medina del Campo de 1497, para diferencialo do real de billón.
-
s
m
Construción ou lugar fortificado.
Sinónimos: fortaleza. Confrontacións: castelo, cidadela, fortificación. -
s
m
Persoa que posúe forza ou poder material.
Ex: Os fortes sempre van contra os máis débiles.
-
s
m
Momento ou parte de maior forza de algo.
Ex: Reservou o forte do equipo para a segunda metade do partido.
-
s
m
Aquilo no que alguén sobresae polo seu dominio ou coñecemento.
Ex: O seu forte é a historia medieval.
-
s
m
[NUMIS]
Moeda portuguesa de prata cuñada por Denís I que valía 40 reais. Posteriormente, denominouse tornés.
-
adv
Con forza física ou enerxía.
Ex: Pega forte.
Frases feitas
-
Facerse forte. Fortificarse ou defenderse nun lugar. Ex: Os guerrilleiros fixéronse fortes nas montañas.
-
Forte coma un buxo/un cabalo/un penedo. Que é moi forte e resistente. Ex: É unha moza forte coma un buxo.
-
Manterse forte. Non ceder ou mostrarse inflexible en algo. Ex: Mantívose forte e non cedeu ás presións para vender as súas participacións.