1 plantar
1 plantar
(< lat plantāre)
-
Introducir algo no chan para que se manteña firme e dereito.
Ex: Plantaron un poste para enganchar o cable de teléfono.
Confrontacións: chantar, cravar, fincar. -
Colocar algo nun lugar.
Ex: Plantaron o coche no medio da praza.
Sinónimos: chantar, espetar. -
Abandonar algo que se estaba facendo.
Ex: Plantou o traballo no medio da tarde.
-
Poñerse alguén de pé firme e quieto nun lugar.
Ex: Plantouse na porta e non nos deixou pasar.
-
[XOGO]
Renunciar a pedir máis cartas, ás que se teñen dereito, en certos xogos de cartas.
Frases feitas
-
Plantar lume a algo. Prender lume.
-
Plantarlle cara. Enfrontarse con alguén ou con algo que supón un problema. Ex: Plantoulle cara ao asunto. Plantoulle cara ao veciño.