abalanzar

Escoitar
abalanzar

(< balanza)

  1. v pron

    Tirarse con violencia caendo sobre un obxecto ou alguén.

    Ex: O neno abalanzouse sobre as larpeiradas.

     Antónimos: retroceder.
  2. v t

    Poñer algo en equilibrio aumentando ou sacando peso.

    Ex: O feirante abalanzaba o prato da pesa .

     Sinónimos: equilibrar.

Palabras veciñas

abaladura | abalamento | abalanzamento | abalanzar | abalar | abalar, pedra de | Abalde Túñez, Roberto
Conxugar
VERBO abalanzar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abalanzo
abalanzas
abalanza
abalanzamos
abalanzades
abalanzan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abalanzaba
abalanzabas
abalanzaba
abalanzabamos
abalanzabades
abalanzaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abalancei
abalanzaches
abalanzou
abalanzamos
abalanzastes
abalanzaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abalanzara
abalanzaras
abalanzara
abalanzaramos
abalanzarades
abalanzaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abalanzarei
abalanzarás
abalanzará
abalanzaremos
abalanzaredes
abalanzarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abalanzaría
abalanzarías
abalanzaría
abalanzariamos
abalanzariades
abalanzarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abalance
abalances
abalance
abalancemos
abalancedes
abalancen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abalanzase
abalanzases
abalanzase
abalanzasemos
abalanzasedes
abalanzasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abalanzar
abalanzares
abalanzar
abalanzarmos
abalanzardes
abalanzaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
abalanza
-
-
abalanzade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abalanzar
abalanzares
abalanzar
abalanzarmos
abalanzardes
abalanzaren
Xerundio abalanzando
Participio abalanzado
abalanzada
abalanzados
abalanzadas