acabalgar

acabalgar

(< cabalgar)

  1. v t

    Andar ou montar a cabalo.

    Ex: Por moito que o intentou non foi quen de acabalgar o cabalo.

    Sinónimos: cabalgar, encabalgar.
  2. v t

    Poñer algo por riba.

    Ex: Ten un aquel especial cando acabalga a perna.

  3. v t

    Facer algo para prexudicar a alguén coa intención de superalo na actividade que desenvolve.

    Ex: Con tal de chegar á súa meta, acabalga por riba de calquera.

Palabras veciñas

Acab | acabado -da | acabador -ra | acabalgar | acabamento | acabar | acabazamento
Conxugar
VERBO acabalgar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
acabalgo
acabalgas
acabalga
acabalgamos
acabalgades
acabalgan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
acabalgaba
acabalgabas
acabalgaba
acabalgabamos
acabalgabades
acabalgaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
acabalguei
acabalgaches
acabalgou
acabalgamos
acabalgastes
acabalgaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
acabalgara
acabalgaras
acabalgara
acabalgaramos
acabalgarades
acabalgaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
acabalgarei
acabalgarás
acabalgará
acabalgaremos
acabalgaredes
acabalgarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
acabalgaría
acabalgarías
acabalgaría
acabalgariamos
acabalgariades
acabalgarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
acabalgue
acabalgues
acabalgue
acabalguemos
acabalguedes
acabalguen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
acabalgase
acabalgases
acabalgase
acabalgasemos
acabalgasedes
acabalgasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
acabalgar
acabalgares
acabalgar
acabalgarmos
acabalgardes
acabalgaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
acabalga
-
-
acabalgade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
acabalgar
acabalgares
acabalgar
acabalgarmos
acabalgardes
acabalgaren
Xerundio acabalgando
Participio acabalgado
acabalgada
acabalgados
acabalgadas