cabalgar

(

v t e i
Andar ou montar sobre as costas dun animal que se dirixe.

Ex: O xinete cabalgou o cabalo gañador da carreira. O home cabalgou durante horas e horas.
Sinónimos: acabalgar, encabalgar. Confrontacións: galopar, trotar.
v t e i
Estar colocado sobre algo na mesma posición na que se está sobre un cabalo.

Ex: O neno cabalgaba sobre unha cadeira cando xogaba ós vaqueiros. Cabalgou moitas veces o pau que serve para cruzar o río.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO cabalgar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cabalgo
cabalgas
cabalga
cabalgamos
cabalgades
cabalgan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cabalgaba
cabalgabas
cabalgaba
cabalgabamos
cabalgabades
cabalgaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cabalguei
cabalgaches
cabalgou
cabalgamos
cabalgastes
cabalgaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cabalgara
cabalgaras
cabalgara
cabalgaramos
cabalgarades
cabalgaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cabalgarei
cabalgarás
cabalgará
cabalgaremos
cabalgaredes
cabalgarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cabalgaría
cabalgarías
cabalgaría
cabalgariamos
cabalgariades
cabalgarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cabalgue
cabalgues
cabalgue
cabalguemos
cabalguedes
cabalguen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cabalgase
cabalgases
cabalgase
cabalgasemos
cabalgasedes
cabalgasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cabalgar
cabalgares
cabalgar
cabalgarmos
cabalgardes
cabalgaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
cabalga
-
-
cabalgade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cabalgar
cabalgares
cabalgar
cabalgarmos
cabalgardes
cabalgaren

Xerundio cabalgando

Participio cabalgado
cabalgada
cabalgados
cabalgadas