ágape

(

s m [RELIX]
Palabra moi empregada polos primeiros autores cristiáns para designar o amor cristián en oposición ao eros, o amor sensual. Aparece a miúdo nas epístolas de Paulo e de Xoán referíndose ao amor de Deus ou ao amor dos cristiáns entre eles. Os escritores latinos traducírono por caritas (caridade).

Ex: Xa dende antigo, o ágape corresponde a unha virtude humana moi importante.
s m
1. [RELIX]
  Comida en común que os primitivos cristiáns partillaban en sinal de irmandade. Os ágapes coincidían ás veces coa celebración eucarística, sen embargo, dende mediados do s III tiñan lugar na véspera da eucaristía, celebrada na mañá seguinte.
  
  Ex: Os primeiros ágapes celebráronos os primeiros cristiáns.
2. [ALIM]
  Banquete ou comida de familia ou amigos para celebrar algún acontecemento.
  
  Ex: Tivemos onte un ágape no que probei un albariño magnífico.
  Sinónimos: convite.
3. [AGR]
  Merenda, especialmente servida na eira o derradeiro día da malla, na cal toman parte todos os malleiros.
  
  Ex: Celebraron un ágape ó rematar o traballo.
  Sinónimos: banquete, comida, convite.

Palabras veciñas