aleluia
aleluia
(
-
interx
[RELIX/MÚS]
Exclamación de orixe hebrea, que significa ‘cantemos himnos a Iavé’ e que expresa ledicia e agradecemento. No Antigo Testamento aparece sobre todo nos Salmos e no Libro de Tobías; no Novo Testamento, no libro da Apocalipse. Introduciuse na liturxia cristiá, fundamentalmente como resposta cantada a versículos dos salmos.
-
interx
Berro de ledicia, de satisfacción, ao ver cumprida ou conseguida algunha cousa que implicaba algún tipo de esforzo no seu acadamento.
Ex: Aleluia, xa conseguimos os puntos que precisabamos!
-
s
f
[LIT]
Estrofa que consta xeralmente de versos octosílabos pareados con rima consonante.
-
s
f
[PLANTA]
trevoácedo.