ambientar

Escoitar
ambientar

(

  1. v t

    Preparar ou dispoñer un lugar onde se vai realizar un acto público (festa, mitin, etc) coas condicións adecuadas para a súa realización ou para facer que alguén se manifeste a favor cando participa ou asiste como espectador.

    Ex: Ambientaron o local para celebrar a festa de aniversario.

     Confrontacións: encadrar, enmarcar.
  2. v t

    Adaptar ou acostumar algo a un ambiente ou medio alleo ou descoñecido.

    Ex: O emigrante ambientouse rapidamente ó novo país.
  3. v t

    Aclimatar a un lugar ou medio que resulta alleo.

    Ex: Para ambientar esa árbore ás condicións climáticas de Galicia necesitarás anos.
  4. v pron

    Adaptarse ou acostumarse a un lugar, ambiente ou medio alleo ou descoñecido.

    Ex: Cando chegou ás Américas ambientouse de seguida.

Palabras veciñas

ambientación | ambientador -ra | ambiental | ambientar | ambiente | Ambiente | Ambiente
Conxugar
VERBO ambientar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ambiento
ambientas
ambienta
ambientamos
ambientades
ambientan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ambientaba
ambientabas
ambientaba
ambientabamos
ambientabades
ambientaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ambientei
ambientaches
ambientou
ambientamos
ambientastes
ambientaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ambientara
ambientaras
ambientara
ambientaramos
ambientarades
ambientaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ambientarei
ambientarás
ambientará
ambientaremos
ambientaredes
ambientarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ambientaría
ambientarías
ambientaría
ambientariamos
ambientariades
ambientarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ambiente
ambientes
ambiente
ambientemos
ambientedes
ambienten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ambientase
ambientases
ambientase
ambientasemos
ambientasedes
ambientasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ambientar
ambientares
ambientar
ambientarmos
ambientardes
ambientaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
ambienta
-
-
ambientade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ambientar
ambientares
ambientar
ambientarmos
ambientardes
ambientaren
Xerundio ambientando
Participio ambientado
ambientada
ambientados
ambientadas