arrancar

Escoitar
arrancar

(< lat *erŭncare‘arrancar herbas’ ?)

  1. v t

    Sacar da terra o que está plantado.

    Ex: Arrancou as margaridas do balcón.

     Sinónimos: apañar, arrincar, coller.
  2. v t

    Sacar algunha cousa que está introducida ou adherida nalgún sitio.

    Ex: O can arrancou o veludo dos zapatos.

     Sinónimos: arrincar, extraer, quitar, sacar.
  3. v t

    Poñer en funcionamento o motor dunha máquina ou un vehículo.

    Ex: Arracaron as motos e fuxiron coma foguetes.

     Sinónimos: acender, arrincar.
  4. v t

    Desprender e expulsar pola boca flegmas ou secrecións pulmonares.

    Ex: Déronme un expectorante para arrancar todo que poida.

     Sinónimos: arrincar.
  5. v t

    Sacar violentamente.

    Ex: Ía tranquilamente pola rúa e arrancáronlle o bolso.

     Sinónimos: arrebatar, arrincar.
  6. v t

    Conseguir algo dunha persoa con esforzo, astucia ou violencia.

    Ex: Custoume pero puiden arrancarlle a verdade.

     Sinónimos: arrincar, quitar, sacar.
  7. v t

    Procurar que alguén abandone un modo de vida ou unha actividade determinada.

    Ex: Arrancou o viño das súas comidas.
  8. v i

    Comezar a moverse un vehículo ou un animal, ou a funcionar unha máquina.

    Ex: O meu coche xa vai vello e cústalle moito arrancar con este frío. A burra estaba torpe e non daba arrancado.

     Sinónimos: arrincar.
  9. v i

    Irse dalgún lugar.

    Ex: Arrancou da nosa casa cando xa eran as tres.

     Sinónimos: arrincar.
  10. v i

    Ter algo a súa causa ou orixe.

    Ex: O fracaso escolar arranca da falta de motivación dos alumnos.

     Sinónimos: arrincar.
  11. v t [INFORM]

    Facer que entre en funcionamento un aparato ou unha aplicación.

     Sinónimos: arrincar.

Palabras veciñas

arrancadeira | arrancado -da | arrancador -ra | arrancar | arrancia | arrancio | arrandar
Conxugar
VERBO arrancar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arranco
arrancas
arranca
arrancamos
arrancades
arrancan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arrancaba
arrancabas
arrancaba
arrancabamos
arrancabades
arrancaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arranquei
arrancaches
arrancou
arrancamos
arrancastes
arrancaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arrancara
arrancaras
arrancara
arrancaramos
arrancarades
arrancaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arrancarei
arrancarás
arrancará
arrancaremos
arrancaredes
arrancarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arrancaría
arrancarías
arrancaría
arrancariamos
arrancariades
arrancarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arranque
arranques
arranque
arranquemos
arranquedes
arranquen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arrancase
arrancases
arrancase
arrancasemos
arrancasedes
arrancasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arrancar
arrancares
arrancar
arrancarmos
arrancardes
arrancaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
arranca
-
-
arrancade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arrancar
arrancares
arrancar
arrancarmos
arrancardes
arrancaren
Xerundio arrancando
Participio arrancado
arrancada
arrancados
arrancadas