cadril

Óso plano da cadeira que conecta o sacro co fémur e une, así, o tronco coa extremidade inferior. Forma as partes anterior e lateral da pelve ósea, e artículase por diante co seu homónimo na sínfise púbica, por detrás co sacro, constituíndo a articulación sacroilíaca, e lateralmente co fémur (articulación coxofemoral). Está composto por tres partes: íleo, isquion e pube, ósos independentes na fase embrionaria que aparecen soldados no adulto a nivel de cavidade acetabular. Presenta relevos anatómicos de importancia: a crista ilíaca, marxe superior do óso, situada entre dúas protuberancias óseas (as espiñas ilíacas anterosuperiores e posteroinferiores); a grande abertura ciática, situada entre a espiña ilíaca posteroinferior e a espiña ciática; a liña innominada, que divide a cara interna do óso; a cavidade acetabular ou acetábulo, que forma parte da articulación da cadeira, e o buraco obturado, por onde pasan importantes estruturas desta rexión. Tamén se coñece como óso coxal ou óso ilíaco.

Parte avultada do corpo das persoas e doutros mamíferos na que a perna ou a pata se une ao corpo.

Parte baixa do lombo das persoas.

cruz dos cadrís.