calafatear

(< calafate)

v t
1. Tapar con estopa as costuras das táboas dos barcos e das embarcacións menores de madeira, cubríndoas despois cunha capa de brea para impedir que entre a auga.
  Sinónimos: abetumar. Confrontacións: carenar.
2. Tapar con papel ou estopa as xuntas das doelas das cubas para que non vertan.
  Sinónimos: abetumar.
v t [TECNOL]
Unir dúas pezas ou pranchas metálicas mediante a acción dun martelo pneumático ou de ferramentas especiais aplicadas sobre as arestas de contacto, para conseguir que queden unidas hermeticamente.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO calafatear

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles calafateo
calafateas
calafatea
calafateamos
calafateades
calafatean

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles calafateaba
calafateabas
calafateaba
calafateabamos
calafateabades
calafateaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles calafateei
calafateaches
calafateou
calafateamos
calafateastes
calafatearon

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles calafateara
calafatearas
calafateara
calafatearamos
calafatearades
calafatearan

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles calafatearei
calafatearás
calafateará
calafatearemos
calafatearedes
calafatearán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles calafatearía
calafatearías
calafatearía
calafateariamos
calafateariades
calafatearían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles calafatee
calafatees
calafatee
calafateemos
calafateedes
calafateen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles calafatease
calafateases
calafatease
calafateasemos
calafateasedes
calafateasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles calafatear
calafateares
calafatear
calafatearmos
calafateardes
calafatearen

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
calafatea
-
-
calafateade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles calafatear
calafateares
calafatear
calafatearmos
calafateardes
calafatearen

Xerundio calafateando

Participio calafateado
calafateada
calafateados
calafateadas