cebar

(< lat cibāre)

v t
Alimentar un animal para que aumente de peso e se aproveite a súa carne. Na tradición oral recóllense ditos como: “Ceba ben o porco dende o mes de agosto, se queres ter bo entrecosto”.

Ex: En pouco tempo cebou o porco que comprou na feira.
Sinónimos: engordar.
v t
Poñer unha máquina, aparato ou mecanismo en condicións para empezar a funcionar.

Ex: Cebou o motor para que lle arrancase o coche.
v t
Poñer o cebo necesario nunha arma ou calquera outro artefacto para inflamar a carga explosiva.
v pron
Facer algo con intensidade.

Ex: Mentres estaba recluído cebouse na lectura de novelas de cabalerías. Cébase a comer chocolate e logo dóelle a barriga.
v pron
Asañarse con algo ou con alguén. OBS: Utilízase seguido da preposición en.

Ex: Os cans de caza cebáronse no pobre cervo. O infortunio cebouse nel.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO cebar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cebo
cebas
ceba
cebamos
cebades
ceban

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cebaba
cebabas
cebaba
cebabamos
cebabades
cebaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cebei
cebaches
cebou
cebamos
cebastes
cebaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cebara
cebaras
cebara
cebaramos
cebarades
cebaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cebarei
cebarás
cebará
cebaremos
cebaredes
cebarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cebaría
cebarías
cebaría
cebariamos
cebariades
cebarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cebe
cebes
cebe
cebemos
cebedes
ceben

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cebase
cebases
cebase
cebasemos
cebasedes
cebasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cebar
cebares
cebar
cebarmos
cebardes
cebaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
ceba
-
-
cebade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cebar
cebares
cebar
cebarmos
cebardes
cebaren

Xerundio cebando

Participio cebado
cebada
cebados
cebadas