celular

Relativo ou pertencente á célula.

Que ten ou está constituído por células.

Relativo ou pertencente ao sistema penitenciario baseado no illamento dos presos en celas individuais.

Secuencia de catro estadios polos que pasa unha célula. Nos tres primeiros, denominados interfase, a célula prepárase para a división que ten lugar na última das fases. Na primeira fase ou G1, ten lugar o crecemento da célula ao elevarse a taxa de biosíntese; neste estadio existe un período, denominado punto de restrición, durante o que a célula vai proseguir ou non co ciclo dependendo das condicións ambientais. Na segunda fase ou S, os cromosomas replícanse. Na fase terceira ou G2, ten lugar unha nova medra. A última fase é a M, na que se produce a mitose (división nuclear) e a citocinese (división citoplasmática).

Teoría básica da bioloxía que sinala o papel fundamental da célula. Afirma que é a unidade morfolóxica e funcional dos seres vivos e que toda célula procede doutra, aínda que mantén unha clara autonomía. É un concepto nado e desenvolto no s XIX. Como consecuencia das melloras técnicas na construción dos microscopios e a extensión do seu uso entre a comunidade científica, posibilitou un importante número de observacións e estudios. A primeira formulación veu da man do botánico Mathias Schleiden en 1838 e 1839, quen sinalaba a célula como unidade estrutural e funcional. Con posterioridade, os estudios do patólogo alemán Rudolf Virchow concluían que toda célula procede doutra existente previamente. O último paso na formulación da teoría deuno o investigador español Santiago Ramón y Cajal, ao comprobar, fronte á teoría reticularista, a independencia e autonomía das neuronas.