"Ōta" (Contén)

1. Consumir ou acabar algunha cousa de todo.

2. Empregar un medio ou recurso ata o final.

3. Acabar coas forzas de alguén.

4. Consumirse ou gastarse completamente algunha cousa.

5. Extenuarse ou cansarse ata perder as forzas.

1. Poñer en estado de axitación, xeralmente unha multitude.

2. Facer barullo dando voces, berros e provocando escándalo.

3. Poñerse nun estado de alporizamento ou nerviosismo máximo.

4. Poñerse en desorde.

LOCALIDADES

Localidade do distrito de Leiria, Portugal. Xoán I de Castela foi derrotado neste lugar o 14 de agosto de 1385 na Batalla de Aljubarrota polas tropas portuguesas, reforzadas por tropas inglesas e gasconas. Estas estaban baixo o mando de Xoán I de Portugal, quen decidiu nesta ocasión a loita pola sucesión de Portugal ao seu favor. O mosteiro de Batalha foi construído para conmemorar este feito.

PERSOEIRO

Músico portugués vencellado a Galicia durante parte da súa traxectoria artística. Sábese por investigacións do musicólogo Humberto d’Ávila que ingresou na Irmandade de Santa Cecilia de Lisboa como cantor no 1761, que pasou despois á casa do Infante-Arcebispo de Braga, e que dende aquí emigrou por razóns descoñecidas a Galicia en 1771, onde foi admitido como tenor na catedral de Santiago. Pouco durou a súa estadía en Compostela, pois en outubro de 1772 xa estaba como músico na catedral de Mondoñedo. Nun afán de mellorar a súa situación, en xullo de 1775 trasládase á de Lugo, na función de substituto do mestre de capela Manuel López del Río, mais -segundo o musicólogo- ao morrer o titular gaña a praza; sen embargo, é recusado o seu ascenso, polo que, despois dun litixio co cabido lucense, abandona Galicia para sempre. Parte entón cara a Astorga en 1783, xa como mestre de capela, e logo, en 1788, vai a Madrid en calidade de profesor de música do Real Colegio de Niños Cantores, cargo que lle...

1. Na Antigüidade, oficio que consistía en revisar e manter a exactitude dos pesos e medidas, ademais de fixar os prezos.

2. Lugar ou apartado onde se facía a operación de contrastar pesos, medidas e prezos.

3. Antigo mordomo ou administrador da facenda real. Alto cargo de confianza do Rei.

4. Funcionario ou administrativo encargado da fiscalización dos mercados en Marrocos.

1. Pór a herba ou o cereal en marrotes ou medoucos.

2. Facerlle engurras a algo por falta de coidado.

1. Fungo da división dos amastigomicotas.

2. División de fungos que comprende as subdivisións ascomicotina, basidiomicotina e zigomicotina.

1. Que ten amnio.

2. Grupo de vertebrados tetrápodos que comezou a diferenciarse no Carbonífero e primeira parte do Pérmico e que, de xeito tradicional, inclúe os réptiles, os mamíferos e as aves. Caracterízase pola aparición na reprodución do ovo amniótico, pola  ausencia de óso interporal, por presentar o cóndilo occipital hemisférico e ben osificado e por conter dentes caniniformes no maxilar. Os amniotas divídense en dous grupos: os saurópsidos, que son os réptiles actuais e as aves, e os sinápsidos, considerados na clasificación tradicional como réptiles, pero que en moitas clasificacións cladistas inclúen os mamíferos.

1. Que non ten amnio.

2. Animal vertebrado que ten o embrión carente de amnio, como os agnatos, os peixes e os anfibios.

1. Pequeno feito particular, máis ou menos curioso e pouco coñecido.

2. Sucesión de feitos exteriores que constitúen a trama argumental dunha obra narrativa.

1. Acción e efecto de anotar.

2. Nota manuscrita especialmente a que se fai ao pé ou á marxe dun texto.

3. 1. Asentamento que se fai constar nos libros de calquera rexistro (Rexistro da Propiedade, Rexistro Civil, entre outros).

   2. Asentamento accesorio marxinal, en contraposición á inscrición propiamente dita, que é o asentamento principal.

   3. anotación preventiva

      Asentamento de carácter provisional que se practica nos libros rexistrados, especialmente no do Rexistro da Propiedade, e que ten por obxecto asegurar os resultados dun litixio, garantindo un dereito pendente ou preparando unha inscrición definitiva.

1. Facer anotacións nun escrito.

2. Poñer ou escribir notas nun texto ou en calquera das marxes dun libro.

3. Tomar nota por escrito do nome de alguén para unha lista.

4. Incluírse nunha lista ou nunha relación de nomes.

5. Agregarlle notas aclaratorias a un texto. Existen sistemas avanzados de ordenador con tarxetas de son que lle permiten ao usuario agregar anotacións de voz a un documento de correo electrónico ou de folla de cálculo. Algunhas empresas comezaron a comercializar este mesmo sistema pero incluíndo imaxes. O usuario receptor pode escoitar ou ver os comentarios executando o comando axeitado.