"ALCAN" (Contén)

ESPA¥A

Concello da Región de Murcia (31.872 h [1996]). Situado na veiga do Segura, na chamada Horta murciana. Industria transformadora da produción hortícola. No seu termo está unha escola de paracaidistas. Alcantarilla foi conquistada en 1244 e, dende entón, permaneceu baixo a xurisdición da Orde de Alcántara ata o establecemento da Constitución de 1812.

1. Habitante ou natural de Alcántara.

2. Relixioso franciscano reformado por Pedro de Alcántara.

1. Concello da provincia de Teruel, Aragón, á beira do Guadalupe (12.679 h [1996]). Industrias derivadas da agricultura e de material refractario. Ten pinturas rupestres nas que se poden recoñecer as catro fases da arte rupestre levantina. Ramón Berenguer lV de Barcelona reconquistouno definitivamente no 1157. Afonso l de Aragón cedeu Alcañiz aos cabaleiros de Calatrava, que estableceron alí a encomenda de Aragón. Carlos I concedeu no 1526 unha Carta Magna que independizaba a vila da tutela dos cabaleiros. Os privilexios e as franquicias foron suprimidos no 1591. O castelo domina a vila. Lonxa (s XV). Colexiata comezada no 1736.

2. Chegar ata unha persoa ou cousa que vai diante.

3. Ser capaz de comprender e percibir algunha cousa.

4. Coller unha cousa que está nun lugar alto ou distante estirando a man ou servíndose dalgún instrumento.

5. Chegar ao fin que se propón, a obter o que se desexa.

6. Chegar a tocar algunha cousa ou a alguén lanzando un proxectil.

7. Referíndose a un acontecemento ou a unha persoa, ter vivido ou ser contemporáneo do tempo ao que se fai referencia.

8. Chegar a ter unha idade determinada.

9. Abondar ou ser suficiente unha cantidade determinada.

1. Chegar ata unha persoa ou cousa que vai diante.

2. Ser capaz de comprender e percibir algunha cousa.

3. Coller unha cousa que está nun lugar alto ou distante estirando a man ou servíndose dalgún instrumento.

4. Chegar ao fin que se propón, a obter o que se desexa.

5. Chegar a tocar algunha cousa ou a alguén lanzando un proxectil.

6. Referíndose a un acontecemento ou a unha persoa, ter vivido ou ser contemporáneo do tempo ao que se fai referencia.

7. Chegar a ter unha idade determinada.

8. Abondar ou ser suficiente unha cantidade determinada.

PERSOEIRO

Décimo terceiro duque do Infantado, de Lerma, de Pastrana e de Francavilla, marqués de Tavara. Organizou un rexemento contra os franceses en Catalunya e na Guerra dos Taronhes (1800). Privado de Fernando VII, formou parte das xuntas da Terceira Rexencia (1812) e da Xunta Provisional de 1823. No 1824 foi Presidente do Goberno e Ministro de Estado.

PERSOEIRO

Autor probablemente portugués do que apenas se rexistran datos e que compuxo unha “pregunta” dirixida a Gómez Manrique tal e como figura no Cancioneiro de Baena, que foi composta ao redor de 1467.

PENÍNSULAS

A máis oriental das tres penínsulas meridionais de Europa, ocupada polos estados de Albania, Grecia, Bulgaria, Eslovenia, Croacia, Bosnia-Herzegovina, Iugoslavia, Macedonia e o territorio europeo de Turquía. O seu límite setentrional está formado pola terminación oriental dos Alpes centrais, a planicie húngara e a cunca do Danubio. Está rodeada polos mares Adriático, Xónico, Exeo, de Mármara e Negro. A península está constituída por un núcleo central flanqueado por serras de dobramento alpino: os Alpes Dináricos e os montes Balcáns. Os ríos da península son xeralmente curtos e teñen que franquear as montañas por desfiladeiros fondos. As costas son moi recurtadas, especialmente as dos mares Adriático, Xónico e de Mirto, bordeadas por numerosas illas. A flora da Península Balcánica é unha das máis ricas de Europa. A fauna é unha mestura de tres elementos principais: as formas mediterráneas dominan ao S e ao SO, as especies de estepa orixinarias de Asia atópanse nas terras baixas do L e no...

1. Relativo ou pertencente aos Balcáns ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante dos Balcáns.

3. Conxunto de linguas que comprende esencialmente o grego moderno, o romanés, o búlgaro e o albanés. Estas linguas faladas nos Balcáns pertencen (agás o turco, introducido a partir do s XIV) á familia indoeuropea: antigamente o tracio, o ilirio, o dacio, o epirota, o grego antigo e o macedonio antigo, entre outros. Actualmente, o búlgaro, o macedonio, o serbocroata e o esloveno (eslavos), o romanés (románico) e o albanés e o grego, de difícil filiación. Segundo a evolución histórica e cultural empregouse o alfabeto cirílico (búlgaro, macedonio e serbocroata por parte dos falantes de tradición ortodoxa) ou o latino (esloveno, romanés e serbocroata, de falantes de tradición católica, e tamén no turco, que substituíu ao árabe no s XX, e no albanés moderno); o grego moderno conservou o seu propio alfabeto. A pesar da súa diversidade, existen conexións profundas entre as diversas linguas balcánicas. O feito lingüístico representado polas afinidades entre estas linguas ten un interese teórico moi...

SERRAS

Serra de dobramento terciario da Europa sudoriental que forma parte do sistema alpino. Comeza nas costas do Mar Negro; ao longo de máis de 300 km as súas estruturas presentan unha dirección L-O, e serven de fronteira entre Bulgaria e Iugoslavia chegando ata o Danubio ao paso das Portas de Ferro, onde se enlazan cos Alpes de Transilvania. Os cumios máis altos son o Midzur (2.168 m), o Vezen (2.198 m) e o Botev (2.376 m). A rexión dos Balcáns está moi pouco poboada, agás algunhas cuncas e vales amplos apropiados para o establecemento humano. Os Balcáns son ricos en recursos minerais, deles extráese: cobre, ferro, zinc, chumbo e carbón. Son moi coñecidas tamén as súas fontes termais. Ao S dos Balcáns e paralelamente esténdense os Antibalcáns ou Sredna Gora.

ENTRADA LARGA

Nome con que se coñece o conxunto de países da Europa sudoriental e a rexión que ocupan (rexión Balcánica).
Xeografía
A noción unitaria dos Balcáns non se desenvolveu ata o s XIX. O concepto de Península Balcánica, creado polo xeógrafo alemán Zeune por analoxía coas Penínsulas Ibérica e Itálica, a partir dos montes Balcáns, estendeuse ao conxunto dos territorios do S do Danubio, o Sava e o Kupa. Desde un punto de vista político abrangue os actuais estados de Albania, Bulgaria, Grecia, Eslovenia, Croacia, Bosnia-Herzegovina, Iugoslavia, Macedonia, a Turquía europea e tamén Romanía, debido aos seus vencellos históricos e culturais, se ben non pertence á península. É unha rexión montañosa, prolongación do sistema alpino, que está constituída polas cadeas Dináricas, os montes Balcáns, o Rodope e o Pindo, que alternan con cuncas interiores...

1. Parte posterior e avultada do pé, sobre a que se apoia ao andar.

2. Parte traseira do zapato, da media ou do calcetín, sobre a que descansa o talón.

1. Parte sobre a que se apoia o talón en medias, calcetíns ou zapatos.

2. Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘media’.