"Conso" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 53.

    1. Facer máis sólida, firme ou estable algunha cousa.

    2. Adquirir alguén ou algunha cousa solidez, firmeza ou estabilidade.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que serve para consolidar.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción e efecto de consolar ou consolarse.

    2. Persoa ou cousa que consola.

    3. Sentimento de alivio dunha aflición.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • ariante do nome Consolación.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Caldo claro, sen materia sólida e concentrado, que se elabora ao cocer nel algún alimento, especialmente carne. Adóitase servir nunha cunca grande e constitúe un prato por si mesmo.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Calidade dun intervalo ou dun acorde que produce un efecto de afirmación e repouso por mor da fusión dos sons que o constitúen. Trátase dun concepto relativo que variou ao longo dos séculos. Para os pitagóricos, avaliábase segundo as relacións numéricas entre as lonxitudes dos sons que as constitúen. Segundo a harmonía tradicional, a orde de perfección decrecente das consonancias é a oitava, única consonancia absoluta, a quinta e a súa inversión (a cuarta xusta), a terceira maior, a terceira menor, a sexta maior, a sexta menor, etc.

    2. Calidade das cousas que se combinan entre si con conformidade ou que gardan correspondencia lóxica.

    3. Repetición dos mesmos sons vocálicos e consonánticos a partir da última vocal tónica dun grupo de dúas ou máis palabras. Nos textos en verso, dá lugar á rima consonante, mentres que na prosa o efecto se consegue mediante a reiteración sistemática de certos sons, que buscan incidir nunha idea ou marcar unhas determinadas contraposicións de elementos. Xunto coa asonancia, modelo de rima que tan só repite os sons vocálicos a partir da ultima vogal tónica, o seu cultivo remóntase á literatura latina, principalmente medieval.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que se caracteriza pola repetición de todos os seus sons a partir da última vogal acentuada.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente á consonancia.

    2. Relativo ou pertencente ás consoantes.

    3. Aplícase ao fonema que posúe as características dunha consoante.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Sistema organizado de consoantes nunha lingua dada. Segundo as teorías de Jakobson, este termo designa o conxunto de oposicións consonánticas primarias (como /p/-/k/) que aparecen nas primeiras manifestacións lingüísticas de todos os falantes. Tamén se denomina consonantismo mínimo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Acción de consonantizarse.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Mudar en consoante unha vogal ou unha semivocal.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Estar en consonancia ou formar consonancia.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Introduce unha cláusula que indica ‘do mesmo xeito que’.

    2. De acordo con aquilo que se expresa.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Unión de persoas, sociedades ou outras entidades cun interese común.

    2. Forma xurídica de organización administrativa para a xestión dos convenios de colaboración entre dúas ou máis administracións públicas. É un ente autonómo que pode estar dotado de personalidade xurídica diferenciada. O seu réxime de funcionamento orgánico e financeiro determínase polos seus estatutos. Foi habitual para a colaboración das corporacións locais co Estado na xestión das contribucións territoriais rústicas, pecuarias e urbanas. Como entidade local recadadora perdeu importancia e substituíuse polos consellos territoriais da propiedade inmobiliaria e polas xerencias territoriais.

    3. Asociación de empresas que manteñen a súa autonomía financeira e personalidade xurídica, para acadar un obxectivo económico, comercial, bancario ou para coordinar a prestación de servicios e bens públicos.

    4. Unidade morfolóxica e fisiolóxica constituída polo conxunto de organismos que compoñen unha simbiose. Tamén designa relacións de comensalismo e parasitismo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Entidade de dereito público de carácter administrativo constituída o 28 de abril de 1992, a partir do Real Padroado da Cidade de Santiago polas administracións central (goberno da nación), autonómica (Xunta de Galicia) e municipal (concello de Santiago de Compostela). Con sede no pazo de Vaamonde, ten como obxectivos manter e xestionar as instalacións e equipamentos das que dispón e promover o exercicio coordinado das tres administracións públicas, especialmente no que se refire á protección e promoción exterior da cidade de Santiago e aos camiños de peregrinación no seu termo municipal. Ten as funcións de facilitarlle ao Real Padroado a infraestrutura administrativa necesaria; impulsar, promover e coordinar a execución dos seus acordos; asumir a execución dos proxectos e a xestión dos servicios, así como exercer aquelas funcións que as administracións consorciadas lle encomenden. Os seus órganos de goberno e administración son o consello de administración, o presidente (cargo que ocupa...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Persoa que participa da mesma sorte que outra.

      1. O marido e a muller un con respecto ao outro.

      2. príncipe consorte/consorte real

        O marido da princesa ou da raíña cando estas son as titulares da coroa.

    2. Os que conxuntamente son responsables dun delito.

    3. Cada un dos que litigan xuntos formando unha soa parte no proceso.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. de desconsolar ou desconsolarse.

    2. Que está triste e non ten consolo.

    3. Que implica ou denota desconsolo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que desconsola.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Causar a alguén unha pena profunda ou aflición.

    2. Quedar sen consolo.

    VER O DETALLE DO TERMO